سورت فجر — آیت 10

د کلمو معناګانې:

• فرعون: د مصر هغه ظالم او متکبر بادشاه چې د موسی علیه السلام په زمانه کې و.
• ذِي الْأَوْتَادِ: د میخونو څښتن. دلته دوه تفسیرونه ذکر شوي دي: لومړی دا چې هغه به خلقو ته د عذاب ورکولو لپاره میخان په ځمکه کې ټکول او پرې به یې تړل؛ دوهم دا چې د هغه لښکرونه او سپاهيان به د هغه د قدرت او سلطنت د ټينګښت سبب وو، لکه څنګه چې میخ د خیمې د ټينګښت سبب وي.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د فرعون یادونه کوي چې د میخونو څښتن و. هغه ډېر قوي او بااقتدار بادشاه و، خو د هغه قدرت او لښکر د الله له عذاب څخه د هغه ساتنه ونکړه. هغه به خلقو ته په سختو عذابونو سزا ورکوله، او د هغه لښکرونه به د هغه د ظلم او جبر په پیاوړتیا کې مرسته کوله. الله تعالی د دې یادونې په ذکر سره دا څرګندوي چې که څومره هم يو څوک قوي، بااقتدار او وسايل ولري، نو د الله له عذاب څخه د هغه د خلاصون سبب نه شي کېدای. فرعون د خپل ظلم او سرکشۍ له امله په درياب کې ډوب کړل شو او د هغه ټول لښکر او قدرت هلاک شو.

فايدې:

1. دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې په قدرت او مال باندې باور کول بې ګټې دي؛ يوازې د الله په قدرت باور بايد وکړو.
2. ظالمانو ته دا تنبيه ده چې د دوی ظلم او جبر به د الله له عذاب څخه د دوی ساتنه ونکړي.
3. د فرعون په څېر ظالمانو برخليک موږ ته دا پند راکوي چې الله تعالی د ظالمانو په وړاندې سخت انتقام اخيستونکی دی، او عدالت به تل قايم وي.
4. دا آیت د الله د قدرت او عظمت د پېژندنې سبب ګرځي، چې انسان دې د الله له عذاب څخه ووېرېږي او د هغه په اطاعت کې ځان مصروف کړي.