Suurah Al-Fajr — Aayad 11

Macnada Erayada:

• طَغَوْا: waxay ka tagaan xadka, isla weynaan iyo dulmi ku fidiyaan dhulka.
• فِي الْبِلَادِ: dhexdeeda dhulka iyo dalalka.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku tilmaamaysaa dadkii hore ee xoogga lahaa, sida Caad, Thamuud iyo Fircoon, kuwaas oo ku xadgudbay dhulka Ilaahay, isla weynaaday, oo dulmi iyo fasahaad ku fidiyay dalalkooda. Waxay ka tallaabsadeen xuduudaha Eebe, waxayna ku dhaqmeen dembiyo iyo xadgudubyo, iyagoo ku kibray xooggooda iyo maalkooda, oo dadka ku dulmiyay si xaqdarro ah. Aayaddan waxay ku sheegaysaa in Ilaahay uusan ku seegin kuwani, ee uu u diyaariyay caddibaad daran, maxaa yeelay Eebe waa uu ka war qabaa wax kasta oo ay falaan, wuuna ciqaabi doonaa kuwa dulmiga iyo xadgudubka ku kaca.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

1. Dulmiga iyo xadgudubka dhulka waa sababta halaagga iyo caddibaadda Eebe, sidaa darteed waa in dadku ka fogaadaan dulmiga.
2. Xoogga iyo maalku ma badbaadiyaan dadka ka hor caddibaadda Ilaahay, marka loo eego quruumihii hore ee xoogga lahaa oo la halaagay.
3. Aayaddu waxay ku baraarujinaysaa dadka inay iska ilaaliyaan isla weynaan iyo kibirka, isla markaana ay ku dhaqmaan caddaalad iyo naxariis.
4. Waxay ku dhiirigelinaysaa mu'miniinta inay ku tiirsanaadaan Eebe oo kaliya, isla markaana ay ogaadaan in Eebe uusan ku seegin kuwa xadgudba, taasoo ku xoojineysa iimaanka iyo kalsoonida Eebe.