Аль-Фаджр сүрәсе — Аять 15

Сүзләрнең мәгънәләре:

• ابْتَلَاهُ — аны сынады, имтихан итте.
• فَأَكْرَمَهُ — аңа хөрмәт күрсәтте, юмартлык кылды.
• وَنَعَّمَهُ — аңа нигъмәтләр бирде, мул тормыш насыйп итте.
• فَيَقُولُ رَبِّي أَكْرَمَنِ — “Раббым мине хөрмәтләде” дип әйтә.

Аять тәфсире:

Әйә, кеше үзенең Раббысы тарафыннан сынауга дучар ителсә — аңа мал-дәүләт, байлык һәм мул тормыш бирелсә, ул моны үзенең Аллаһ каршында абруйлы булуына юрый һәм: “Раббым мине хөрмәтләде, шуңа күрә миңа боларны бирде”, — дип әйтә. Ләкин бу — аның хатасы, чөнки байлык һәм муллык һәрвакыт Аллаһның рәхмәтенә дәлил түгел. Аллаһ кәферләргә дә, гөнаһлыларга да дөньяви нигъмәтләр бирә, ә бу аларның ахирәттәге җәзасын арттыру өчен генә булырга мөмкин. Кеше бу дөньядагы сынауларның чын мәгънәсен аңламый, ул тик тышкы күренешкә карап хөкем чыгара. Әгәр ул байлыкны Аллаһның сынавы итеп кабул итсә, ул шөкер итәр иде, әгәр фәкыйрьлекне дә сынау итеп күрсә, ул сабыр итәр иде. Ләкин ул ике хәлдә дә дөрес юлдан тайпыла.

Аятьтән алынган файдалар:

• Дөньяви байлык һәм муллык Аллаһның кешене яратканына яки аның югары дәрәҗәдә булуына дәлил түгел. Аллаһ теләгән бәндәсенә дөнья малын бирә, ләкин бу — сынау.
• Кеше үзенең хәленә карап түгел, ә Аллаһның әмерләренә буйсынуына карап бәяләнергә тиеш.
• Байлык һәм муллык килгәндә шөкер итәргә, ә кытлык һәм авырлыклар килгәндә сабыр итәргә кирәк. Ике хәл дә — Аллаһның сынавы.
• Мөселман кешесе дөньядагы уңышларга алданып калмаска, ә аларның чын мәгънәсен аңларга тиеш: алар — вакытлыча сынау, ә ахирәттәге мәңгелек тормыш — чын бәхет урыны.