Surat Al-Fajr — Ayat 15

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• ابتلاه: nyoba, nguji.
• أكرمه: ngurmati, menehi kamulyan.
• نعّمه: menehi kanikmatan, nggawe urip kepenak.
• أكرمن: ngurmati aku, menehi kamulyan marang aku.

1. Tafsir ayat:

Dene manungsa iku, nalika Pangerane nyoba dheweke kanthi menehi nikmat, nggedhekake rezekine, lan nggawe uripe kepenak lan seneng, mula dheweke banjur ngira yen kabeh iku tandha yen dheweke dimulyakake dening Pangerane. Dheweke banjur ngucap, "Pangeranku wis ngurmati aku." Dheweke rumangsa yen kamulyan lan nikmat iku minangka piwales amarga dheweke pantes nampa kamulyan saka Allah. Iki minangka sipate manungsa kang kerep lali, yen nikmat kang diwenehake dening Allah iku dudu mesthi tandha yen dheweke diridhoi, nanging bisa uga minangka ujian lan cobaan.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ngelengake manungsa supaya ora gampang gumunggung lan rumangsa paling pantes nalika oleh nikmat saka Allah.
• Nikmat kang arupa bandha, anak, lan pangkat iku dudu ukuran kamulyan sejati ing ngarsane Allah, nanging bisa dadi ujian.
• Ngajak manungsa supaya tansah eling lan syukur marang Allah, ora mung nganggep nikmat minangka bukti yen dheweke wis bener lan diridhoi.
• Nuduhake yen Islam mulangake tawadhu lan ora sombong, supaya urip tansah tentrem lan ora kleru pikir.
• Dadi pangeling yen saben nikmat kudu disyukuri lan digunakake kanggo kebaikan, dudu kanggo gumunggung utawa ngremehake wong liya.