Аль-Фаджр сүресі — Аят 15

1. Сөздердің мағынасы:

• ابْتَلَاهُ — оны сынады, imtihан етті.
• أَكْرَمَهُ — оған құрмет көрсетті, игілік берді.
• نَعَّمَهُ — оны нығметке бөледі, байлық пен жақсы өмір сыйлады.
• أَكْرَمَنِ — мені құрметтеді, маған игілік берді.

1. Аяттың тәпсірі:

Аллаһ Тағала адам баласының бір табиғи мінезін баяндайды. Адамға Раббысы дүние байлығы, бала-шағасы, абырой-беделі сияқты нығметтерді беріп, оны сынаққа салғанда, ол бұл игіліктерді өзінің Аллаһ алдындағы құрметі мен лайықтылығының белгісі деп ойлайды. Сондықтан ол мақтанып: «Раббым мені құрметтеді, маған игілік берді» дейді. Яғни ол берілген нығметтің артындағы сынақты, оның Аллаһтың рақымы мен хикметі бойынша берілгенін ұғынбайды. Бұл — адам баласының надандыққа бой алдырып, нығметті өз құрметінің дәлелі деп санайтын қате түсінігі.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Аллаһтың берген нығметтері — бұл сынақ та, сый да. Адам оларды дұрыс пайдаланып, шүкір етуі керек.
• Байлық пен абырой — Аллаһтың разылығының кепілі емес. Кейде ол сынақ ретінде де беріледі.
• Адам өзін-өзі мақтап, нығметті өз лайықтылығына телуден сақ болуы керек. Шынайы құрмет — тақуалық пен шүкіршілікте.
• Бұл аят адамды дүниеге алданып қалмай, Аллаһтың берген әрбір игілігі үшін шүкір етуге және оны сынақ деп білуге шақырады.
• Ислам — адамды тепе-теңдікке, шүкіршілікке және нығметтің шынайы иесі Аллаһ екенін ұғынуға баулитын дін.