சூரா அல்-ஃபஜ்ர் — வசனம் 15

சொற்பொருள்:

• ابْتَلَاهُ: அவனைச் சோதித்தான் / பரீட்சித்தான்.
• فَأَكْرَمَهُ: அவனுக்கு கண்ணியம் அளித்தான் (செல்வம், பதவி போன்றவற்றை வழங்கினான்).
• وَنَعَّمَهُ: அவனுக்கு இன்பங்களையும் வசதிகளையும் மிகுதியாகக் கொடுத்தான்.

விளக்கம்:

மனிதன் (குறிப்பாக இறைமறுப்பாளன்) தனது இயல்பின்படி, தனது இறைவன் அவனைச் சோதிக்கும் விதமாக செல்வத்தையும், வசதிகளையும், கண்ணியத்தையும் வழங்கி, அவனுக்கு இன்பமயமான வாழ்க்கையை அளிக்கும் போது, அது தனக்கு இறைவன் அளித்த கண்ணியம் என்று தவறாக எண்ணுகிறான். அது தன்னுடைய தகுதியினால் கிடைத்தது என்று கருதி, "என் இறைவன் என்னைக் கண்ணியப்படுத்தினான்" என்று கூறுகிறான். ஆனால் உண்மையில் அது ஒரு சோதனை என்பதை அவன் உணரவில்லை. செல்வமும் வசதியும் இறைவனின் அன்புக்கான அடையாளம் அல்ல; மாறாக அவன் நன்றி செலுத்துகிறானா அல்லது மாறு செய்கிறானா என்பதை அறியும் பரீட்சையாகும்.

பயன்கள்:

1. செல்வமும் வசதிகளும் இறைவனின் அன்புக்கான அடையாளம் அல்ல என்பதை உணர வேண்டும். சிலர் செல்வத்தால் சோதிக்கப்படுகிறார்கள், சிலர் வறுமையால் சோதிக்கப்படுகிறார்கள்.
2. இறைவன் கொடுக்கும் செல்வம் நம்மைப் பெருமைக்குள்ளாக்காமல், நன்றி செலுத்தும் மனப்பான்மையை வளர்க்க வேண்டும்.
3. மனிதன் தனது செல்வத்தை தனது தகுதியால் பெற்றதாக எண்ணாமல், இறைவனின் அருளாகவும் சோதனையாகவும் கருத வேண்டும்.
4. இவ்வுலக வசதிகள் நிலையானவை அல்ல; மறுமையின் நிலையான இன்பங்களுக்காகவே நாம் செயல்பட வேண்டும்.
5. இறைவன் தரும் சோதனைகள் அனைத்தும் நமது நன்மைக்காகவே என்பதை நம்பி, எல்லா நிலைகளிலும் பொறுமையும் நன்றியும் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.