سورت فجر — آیت 15

د مهمو کلمو معناګانې:

• ابْتَلَاهُ: ازمويل، ازمېښت ته اچول (دلته په نعمت سره ازمويل).
• فَأَكْرَمَهُ: هغه ته عزت او کرامت ورکړل.
• وَنَعَّمَهُ: هغه ته پراخه نعمتونه او خوشحالي ورکړل.

د آیت تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د انسان د طبعیت او چلند یوه برخه بیانوي: کله چې انسان ته خپل رب ازمویښت ورکوي، او هغه ته عزت او کرامت ورکوي، مال او اولاد او پراخه روزي ورکوي، او هغه په آرام او خوشحالۍ کې ژوند کوي، نو انسان په دې وهم او ګمان کې واقع کیږي چې دا نعمتونه د هغه د کرامت او لوړ مقام له امله دي، او په دې خوشحاله کیږي چې رب یې هغه ته کرامت ورکړی دی. هغه دا نه پوهیږي چې دا نعمتونه د آزموینې لپاره دي، نه د عزت او لوړ مقام د ثبوت لپاره. دا د انسان طبیعي کمزوري ده چې کله ورته نعمتونه ورسیږي، نو په ځان مغرور کیږي او فکر کوي چې دا د هغه د استحقاق له امله دی. په حقیقت کې، الله تعالی ځینو خلکو ته نعمتونه ورکوي ترڅو وازمويي چې آیا دوی شکر کوي که ناشکري، او ځینو ته تنګي ورکوي ترڅو وازمويي چې آیا دوی صبر کوي که نه.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. نعمتونه د الله تعالی له ازمویښتونو څخه دي، نه د کرامت او لوړ مقام نښه. انسان باید په نعمتونو کې شکر ادا کړي او له مغرورۍ څخه ځان وساتي.
2. انسان باید پوه شي چې الله تعالی ځینې خلکو ته نعمتونه ورکوي او ځینو ته تنګي، او دا د هغه په حکمت او عدل سره دی. نو باید په هر حالت کې له الله څخه راضي وي.
3. دا آیت انسان ته دا درس ورکوي چې نعمتونه د آزموینې وسیله ده، نو باید له هغو څخه په سمه لار استفاده وکړي او د الله په لار کې یې ولګوي.
4. اسلام انسان ته دا تعلیم ورکوي چې په نعمتونو کې له الله څخه ووېرېږي او فکر وکړي چې ایا دا نعمتونه د هغه لپاره خیر دي که شر، ځکه چې ځینې وختونه نعمتونه د عذاب او سزا لپاره وي.