سورت توبه — آیت 102

د معنا کلمې:

• اعترفوا: خپل ګناهونه یې ومنل، اقرار یې ورکړ.
• خلطوا: ګډ کړل، مخلوط کړل.
• عسى: امید، هیله (د الله له جانبه د رحمت وعده).
• يتوب عليهم: پرې رحم وکړي، توبه یې قبوله کړي.

تفسیر:

دا آیت د هغو کسانو په اړه دی چې د مدینې له اوسیدونکو او شاوخوا خلکو څخه وو، چې د غزوې (جهاد) له رسول الله ﷺ سره له تلو څخه پرته له عذره شاته پاتې شوي وو. خو کله چې یې پښیماني وکړه، نو خپل ګناهونه یې په رښتیني توګه ومانل او اقرار یې ورکړ چې موږ تېروتنه کړې ده. دوی نه یوازې دا چې خپل ګناه یې ومنله، بلکې له توبې او پښیمانۍ سره یې ځینې نیکې کړنې هم لرلې، لکه مخکیني نیک عملونه، د الله اطاعت، او د هغه په لار کې هڅې. خو د دوی دا نیک عملونه د بدو کړنو سره ګډ وو — یعنې د جهاد څخه شاته پاتې کېدل او نورې تېروتنې. الله تعالی دوی ته د رحمت هیله ورکوي او وايي چې امید دی الله پرې رحم وکړي او توبه یې قبوله کړي، ځکه چې الله ډېر بخښونکی او ډېر مهربان دی.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې د الله رحمت دومره پراخ دی چې که بنده خپله تېروتنه ومني او رښتینې توبه وکړي، الله یې بخښي، حتی که د هغه عملونه ګډ وي — ځینې ښه او ځینې بد.
• د ګناه اعتراف کول او پرې پښیماني کېدل د توبې لومړی ګام دی؛ الله هغه چا سره مینه کوي چې خپلې تېروتنې ومني او بې عذره یې نه پټوي.
• دا آیت مونږ ته د امید درس راکوي: هیڅوک د الله له رحمت څخه ناامیده نشي کېدای، ځکه چې الله غفور (ډېر بخښونکی) او رحیم (ډېر مهربان) دی.
• مونږ باید خپل نیک عملونه له بدو سره ګډ نه کړو، خو که څه هم وشول، نو سمدلاسه توبه وکړو او الله ته رجوع وکړو، ځکه چې توبه د الله له لوري یوه لویه نعمت ده.