Сураи Ат-Тауба Оят 102 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва гурӯҳе дигар ба гуноҳи худ эътироф карданд, ки аъмоли…

Ат-Тауба · 102/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَن يَتُوبَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ۝١٠٢

🔤 Transliteration

Wa aakharoona` tarafoo bizunoobihim khalatoo `amalan saalihanw wa aakhara saiyi`an `asal laahu ai yatooba `alaihim; innal laaha Ghafoorur Raheem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва гурӯҳе дигар ба гуноҳи худ эътироф карданд, ки аъмоли некӯро бо корҳои зишт омехтаанд. Шояд Худо тавбаашонро бипазирад, зеро Худо омурзандаву меҳрубон аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

اعْتَرَفُوا: эътироф карданд, иқрор шуданд.
خَلَطُوا: омехтанд, якҷоя карданд.
عَمَلًا صَالِحًا: кори некӯ, амали шоиста.
سَيِّئًا: бад, зишт, гуноҳ.
عَسَى: умед аст, шояд.
يَتُوبَ عَلَيْهِمْ: тавбаи онҳоро қабул кунад ва гуноҳашонро бибахшад.

Тафсири оят:

Дар ин оят Аллоҳ таоло ҳолати гурӯҳи дигаре аз мардуми Мадина ва атрофи онро баён мекунад, ки онҳо аз ҷанг дар роҳи Аллоҳ бо сабабҳои нораво қафо монданд. Аммо онҳо ба хилофи мунофиқон, ки узрҳои дурӯғин меоварданд, гуноҳи худро эътироф карданд ва иқрор шуданд, ки ҳеҷ узри шаръие надоштанд. Онҳо амалҳои некӯи худро, аз қабили итоати Аллоҳ, риояи шариат, тавбаву пушаймонӣ ва амалҳои шоистаи дигар, бо амали бад — яъне қафо мондан аз Расули Худо (с) ва дигар гуноҳҳо — омехта буданд. Онҳо ба раҳмати Аллоҳ умедворанд, ки тавбаашонро қабул кунад ва гуноҳҳояшонро бибахшад. Ҳамоно Аллоҳ ба бандагони тавбакунандаи худ омурзанда ва ба онҳо меҳрубон аст.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва мардумро ба Ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

Ин оят нишон медиҳад, ки дар Ислом роҳи тавба ҳамеша кушода аст ва ҳеҷ гуноҳе бахшидашаванда нест, ба шарте ки банда самимона тавба кунад.
Эътирофи гуноҳ ва пушаймонӣ аз он, нишонаи имон ва тақво аст, на сабаби нангинӣ.
Аллоҳ таоло бандагони худро дӯст медорад ва мехоҳад, ки онҳо ба сӯи Ӯ баргарданд ва аз гуноҳ пок шаванд.
Омехта шудани амали нек ва бад дар зиндагии инсон табиист, аммо муҳим он аст, ки инсон бо тавба ва амалҳои некӯ ба сӯи Аллоҳ баргардад.
Ин оят умедворӣ ба раҳмати Аллоҳро дар дили банда зиёд мекунад ва ӯро ба сӯи некиҳо ва тарки гуноҳҳо ҳидоят менамояд.
Қуръон китоби раҳмат ва ҳидоят аст, ки ҳамеша роҳи наҷотро ба инсон нишон медиҳад ва ӯро аз ноумедӣ наҷот медиҳад.

📜 Оят 100-104 — Сураи Ат-Тауба

100وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

Аз он гурӯҳи нахустин аз муҳоҷирон ва аҳли Мадина, ки пешкадам шуданд ва онон, ки ба некӣ аз паяшон рафтанд, Худо хушнуд аст ва онҳо низ аз Худо хушнуданд. Барояшон биҳиштҳое, ки дар онҳо нахрҳо ҷорист ва ҳамеша дар он ҷо хоҳанд буд, омода кардааст. Ин аст комёбии бузург!

101وَمِمَّنْ حَوْلَكُم مِّنَ الْأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ ۖ وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ ۖ مَرَدُوا عَلَى النِّفَاقِ لَا تَعْلَمُهُمْ ۖ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ ۚ سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٍ

Гурӯҳе аз арабҳои бодиянишин, ки гирди шуморо гирифтаанд, мунофиқанд ва гурӯҳе аз мардуми Мадина низ дар нифоқ исрор меварзанд. Ту онҳоро намешиносӣ, мо мешиносемашон ва ду бор азобашон хоҳем кард ва ба азоби бузург гирифтор мешаванд.

102وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَن يَتُوبَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

103خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ ۖ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

Аз дороиҳояшон садақа биситон, то ононро поку муназзаҳ созӣ ва барояшон дуъо кун, зеро дуъои ту мояи оромиши онҳост ва Худо шунавову доност!

104أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

Оё ҳанӯз надонистаанд, ки Худост, ки тавбаи бандагонашро мепазирад ва садақотро меситонад ва Худост, ки тавбапазиру меҳрубон аст?

← Оят 101 📖 Ат-Тауба Оят 103 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

102Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 102

Сураи Ат-Тауба Оят 102 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва гурӯҳе дигар ба гуноҳи худ эътироф карданд, ки аъмоли…

Сураи Оят 102/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 100–104. Ба Тоҷикӣ: Русский.