ซูเราะฮฺ อัต-เตาบะห์ — อายะฮฺ 102

คำอธิบายคำศัพท์:

• اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ หมายถึง ยอมรับสารภาพในความผิดพลาดและบาปของตนด้วยความจริงใจ
• خَلَطُوا หมายถึง ผสมปนเปกันระหว่างการงานที่ดีและการงานที่ชั่ว
• عَسَى ในที่นี้หมายถึง ความหวังว่าจะได้รับการอภัยจากอัลลอฮ์ ซึ่งเป็นความหวังที่ใกล้จะเกิดขึ้นจริง

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงกลุ่มชนอีกกลุ่มหนึ่งจากชาวมะดีนะฮ์และผู้คนที่อยู่รอบ ๆ นครนั้น ซึ่งพวกเขาไม่ได้เข้าร่วมการทัพกับท่านศาสดา (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) โดยไม่มีข้อแก้ตัวที่สมเหตุสมผล แต่เมื่อพวกเขารู้สึกสำนึกผิด พวกเขาก็ยอมรับสารภาพบาปของตนอย่างตรงไปตรงมา ไม่ได้กล่าวอ้างข้อแก้ตัวที่โกหกเหมือนกลุ่มมุนาฟิกีน

พวกเขาเหล่านี้ได้ผสมผสานระหว่างการงานที่ดีกับการงานที่ชั่ว กล่าวคือ พวกเขาเคยปฏิบัติความดีมาก่อน เช่น การศรัทธา การละหมาด การถือศีลอด และการงานที่ดีอื่น ๆ แต่ในขณะเดียวกันพวกเขาก็ได้กระทำความผิดด้วยการละทิ้งการเข้าร่วมสงครามกับท่านศาสดาโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร ซึ่งเป็นการงานที่ชั่ว

อัลลอฮ์ทรงตรัสว่า "หวังว่าอัลลอฮ์จะทรงอภัยโทษให้แก่พวกเขา" ซึ่งหมายความว่า พระองค์จะทรงรับการกลับเนื้อกลับตัวของพวกเขา และทรงอภัยโทษให้แก่พวกเขา เนื่องจากอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ให้อภัยที่ยิ่งใหญ่และทรงเมตตาต่อปวงบ่าวของพระองค์ โดยเฉพาะผู้ที่สำนึกผิดและกลับมาหาพระองค์อย่างจริงใจ

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. การยอมรับความผิดพลาดของตนเองเป็นจุดเริ่มต้นของการกลับตัวกลับใจ และเป็นคุณธรรมที่อัลลอฮ์ทรงรัก เนื่องจากเป็นการแสดงถึงความจริงใจและความอ่อนน้อมต่อพระองค์
2. อัลลอฮ์ทรงเปิดประตูแห่งการอภัยโทษให้แก่ปวงบ่าวเสมอ ไม่ว่าบุคคลนั้นจะเคยทำความผิดมาก่อนเพียงใด ขอเพียงเขากลับใจอย่างจริงใจ
3. การไม่กล่าวอ้างข้อแก้ตัวที่โกหกเมื่อทำผิด เป็นสิ่งที่แสดงถึงความเข้มแข็งทางศรัทธา และเป็นหนทางที่นำไปสู่การอภัยโทษจากอัลลอฮ์
4. ความเมตตาของอัลลอฮ์นั้นกว้างใหญ่ไพศาล พระองค์พร้อมที่จะรับการกลับใจของบ่าวของพระองค์ทุกเมื่อ ดังนั้น ไม่มีใครควรสิ้นหวังจากความเมตตาของอัลลอฮ์ ไม่ว่าจะทำผิดมากเพียงใดก็ตาม