Et-Teube · 102/129
Përkthim Transliterim — Surja Et-Teube
وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَن يَتُوبَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ۝١٠٢
Wa aakharoona` tarafoo bizunoobihim khalatoo `amalan saalihanw wa aakhara saiyi`an `asal laahu ai yatooba `alaihim; innal laaha Ghafoorur Raheem
📖 Në Shqip
Ndërkaq, disa të tjerë i pranojnë mëkatet e veta, sepse, i kanë përzier veprat e mira me të këqijat. Ka gjasë, që Perëndia, t’u pranojë pendimin e tyre. Me të vërtetë, Perëndia është falës dhe mëshirues.

🎧 Dëgjo
📜

Përkthim — Tafsir

Kuptimet e fjalëve:

  • A’terefu bi dhunubihim: E pranuan dhe e pohuan fajin e tyre.
  • Khaletu: Përzien, bashkuan.
  • A’melan salihan: Vepër të mirë dhe të dobishme.
  • A’melan sej’ian: Vepër të keqe dhe të dëmshme.
  • Asa Allahu en jetube alejhim: Shpresohet që Allahu t’ua pranojë pendimin dhe t’i falë.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet fisnik, Allahu i Lartësuar flet për një grup njerëzish nga Medina dhe rrethinat e saj, të cilët nuk kishin marrë pjesë në ekspeditën e Tebukut, jo për shkak të dyshimit në fe, por për shkak të dobësisë së tyre njerëzore dhe tundimeve të jetës. Këta njerëz, ndryshe nga hipokritët që justifikoheshin me gënjeshtra, e pranuan hapur fajin e tyre dhe u penduan sinqerisht. Ata e përzien veprën e mirë – siç është besimi i tyre i sinqertë, pendimi dhe pranimi i gabimit – me veprën e keqe të mungesës në luftë pa ndonjë arsye të vërtetë. Megjithatë, ata nuk u dorëzuan para dëshpërimit, por shpresuan në mëshirën e Allahut, duke e ditur se Ai është Ai që i pranon pendimet e robërve të Tij. Allahu i Lartësuar i siguron ata se Ai është Falës i madh dhe Mëshirëplotë, dhe se pendimi i tyre i sinqertë do të pranohet, sepse mëshira e Tij i ka përfshirë të gjitha gjërat.

Përfitimet nga Ajeti:

  1. Derë e hapur pendimi: Ky ajet na mëson se dera e pendimit është e hapur për çdo njeri, pavarësisht nga gabimet e tij, për sa kohë që pendimi është i sinqertë dhe i vërtetë.
  2. Sinqeriteti në pranimin e gabimit: Pranimi i gabimit dhe mosjustifikimi me gënjeshtra është shenjë e besimit të fortë dhe hapi i parë drejt faljes.
  3. Shpresa në mëshirën e Allahut: Asnjë rob nuk duhet të dëshpërohet nga mëshira e Allahut, sado të mëdha të jenë gabimet e tij, sepse Allahu është Falës dhe Mëshirëplotë.
  4. Përzierja e veprave: Njeriu nuk duhet të nënvlerësojë veprat e mira që ka bërë, edhe nëse ka gabuar, sepse Allahu i sheh të gjitha dhe i vlerëson ato.
  5. Rëndësia e pendimit të shpejtë: Pendimi i menjëhershëm dhe i sinqertë e shndërron gabimin në një mundësi për t’u afruar më shumë te Allahu, duke e kthyer dështimin në fitore shpirtërore.


📜 Ajet 100-104 — Surja Et-Teube

100وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
Perëndia është i kënaqur me muslimanët e parë, muhaxhirët dhe ensarët (ndihmëtarët e Pejgamberit) dhe të gjithë ata që i pasuan në të mira, por edhe ata janë të kënaqur me Te; Perëndia për ta ka përgatitur kopshte nëpër të cilat rrjedhin lumenj, ku ata do të jetojnë vazhdimisht dhe përgjithmonë. Kjo është fitore e madhe!
101وَمِمَّنْ حَوْلَكُم مِّنَ الْأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ ۖ وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ ۖ مَرَدُوا عَلَى النِّفَاقِ لَا تَعْلَمُهُمْ ۖ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ ۚ سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٍ
Ka beduin në mjedisin tuaj që janë hipokritë, por ka edhe ndër banorët e Medinës, që janë të shkathët në hipokrizi. Ti nuk i di ata. Na i dimë. Na do t’i dënojmë ata – dy herë e pastaj, do të kthehen në dënimin e madh.
102وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَن يَتُوبَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
Ndërkaq, disa të tjerë i pranojnë mëkatet e veta, sepse, i kanë përzier veprat e mira me të këqijat. Ka gjasë, që Perëndia, t’u pranojë pendimin e tyre. Me të vërtetë, Perëndia është falës dhe mëshirues.
103خُذْ مِنْ أَمْوَالِهِمْ صَدَقَةً تُطَهِّرُهُمْ وَتُزَكِّيهِم بِهَا وَصَلِّ عَلَيْهِمْ ۖ إِنَّ صَلَاتَكَ سَكَنٌ لَّهُمْ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
Merr nga pasuria e tyre lëmoshë me të cilën do t’i pastrojë ata dhe me të cilën do t’u rrisish veprat e mira. Lutu për ta. Me të vërtetë, lutja juaj është qetësim për ta. Dhe, Perëndia, i dëgjon dhe i di të gjitha.
104أَلَمْ يَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبَادِهِ وَيَأْخُذُ الصَّدَقَاتِ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
A nuk e dinë ata, se vetëm Perëndia pranon pendimin nga robërit e vet dhe pranon lëmoshë, dhe se vetëm Ai është pranues i pendimeve dhe mëshirues.
Et-TeubeIndeksi i Kuranit
129Ajet
MedinanRevelation
102Ajet

Përkthim — Et-Teube 102

Surja Et-Teube Ajet 102 - Lexo, Dëgjo, Përkthim, Shqip : Ndërkaq, disa të tjerë i pranojnë mëkatet e veta, sepse,…

Surja Ajet 102/129 — Surja Et-Teube التوبة (Medinan). Lexo Dëgjo Përkthim (Shqip). Dëgjo: Surja Et-Teube Dëgjo, Surja Et-Teube Përkthim, Surja Et-Teube mp3, Surja Et-Teube pdf. Ajet 100–104. Në Shqip: Türkçe.




Kurani Fisnik


Monday, September 7, 2026

Don't forget us in your sincere prayers