อัต-เตาบะห์ · 119/129
คำแปล การถ่ายอักษร — ซูเราะฮฺ อัต-เตาบะห์
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ ۝١١٩
Yaaa aiyuhal lazeena aamanut taqul laaha wa koonoo ma`as saadiqeen
📖 ความหมายภาษาไทย
โอ้ศรัทธาชนทั้งหลาย พึงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด และจงอยู่อยู่ร่วมกับบรรดาผู้ที่พูดจริง

🎧 ฟัง
📜

คำแปล — Tafsir

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

  • اتَّقُوا اللهَ หมายถึง จงยำเกรงอัลลอฮ์ โดยปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระองค์ และละเว้นจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม
  • الصَّادِقِينَ หมายถึง บรรดาผู้ที่สัตย์จริง กล่าวคือ ผู้ที่ซื่อสัตย์ในคำพูด การกระทำ และเจตนารมณ์ที่มุ่งสู่พระเจ้าอย่างแท้จริง

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาที่เชื่อมั่นในอัลลอฮ์และรอซูลของพระองค์ และปฏิบัติตามบทบัญญัติของพระองค์เอ๋ย จงยำเกรงอัลลอฮ์ด้วยการปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระองค์ และหลีกเลี่ยงสิ่งที่พระองค์ทรงห้ามในทุกกิจการที่พวกเจ้าทำและละเว้น และจงอยู่ร่วมกับบรรดาผู้ที่สัตย์จริงในความศรัทธา คำพูด และการงานของพวกเขา กล่าวคือ ผู้ที่ซื่อสัตย์ต่ออัลลอฮ์ทั้งในด้านเจตนารมณ์ คำพูด และการปฏิบัติ เพราะไม่มีทางรอดพ้นสำหรับพวกเจ้านอกจากความสัตย์จริงเท่านั้น

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

  1. การยำเกรงอัลลอฮ์ (ตักวา) เป็นพื้นฐานสำคัญของชีวิตมุสลิม และเป็นหนทางสู่ความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
  2. การอยู่ร่วมกับคนดีและคนสัตย์จริงเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยเสริมสร้างความศรัทธาและความดีงามของบุคคล เพราะเพื่อนที่ดีมีอิทธิพลต่อการดำเนินชีวิต
  3. ความสัตย์จริงเป็นคุณธรรมสูงสุดที่นำไปสู่ความดีงามทั้งมวล และเป็นเครื่องหมายของความศรัทธาที่แท้จริง
  4. อิสลามสอนให้มุสลิมเลือกคบหาสมาคมกับผู้ที่มีคุณธรรม เพื่อจะได้เป็นแรงผลักดันให้เราเป็นคนดีมากขึ้น
  5. การอยู่ร่วมกับผู้สัตย์จริงเป็นหนทางแห่งความปลอดภัยและความสำเร็จ เนื่องจากพวกเขาจะชี้แนะและตักเตือนเราในทางที่ดีเสมอ


📜 อายะฮฺ 117-121 — ซูเราะฮฺ อัต-เตาบะห์

117لَّقَد تَّابَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّهُ بِهِمْ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ
แท้จริงอัลลอฮ์ทรงอภัยโทษให้แก่ท่านนะบี ชาวมุฮาญิรีน และชาวอันศ้อรแล้ว ซึ่งเขาเหล่านั้นได้ปฏิบัติตามเขา (นะบี)ในยามคับขันหลังจากที่จิตใจของชนกลุ่มหนึ่งในพวกเขา เกือบจะหันเหออกจากความจริง แล้วพระองค์ก็ทรงอภัยโทษให้แก่พวกเขา แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงกรุณาอยู่เสมอ
118وَعَلَى الثَّلَاثَةِ الَّذِينَ خُلِّفُوا حَتَّىٰ إِذَا ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ وَضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنفُسُهُمْ وَظَنُّوا أَن لَّا مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلَّا إِلَيْهِ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ لِيَتُوبُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
และอัลลอฮ์ทรงอภัยโทษให้แก่ชายสามคน (คือ กะอุบ์ อิบนุมาลิก มุรอเราะฮ์ อิบนุ อัรร่อบีอ์ และฮิลาล อิบนุอุมัยยะฮ์) ที่ไม่ได้ออกไปสงคราม จนกระทั่งแผ่นดินได้คับแคบแก่พวกเขาทั้ง ๆ ที่มันกว้างใหญ่ไพศาล และตัวของพวกเขาก็รู้สึกอึดอัดไปด้วย แล้วพวกเขาก็คาดคิดกันว่าไม่มีที่พึ่งอื่นใดเพื่อให้พ้นจากอัลลอฮ์ไปได้ นอกจากกลับไปหาพระองค์ แล้วพระองค์ก็ทรงอภัยโทษให้พ้นจากอัลลอฮ์ไปได้ นอกจากกลับไปหาพระองค์ แล้วพระองค์ก็ทรงอภัยโทษให้แก่พวกเขา เพื่อพวกเขาจะได้กลับเนื้อกลับตัวสำนักผิดต่อพระองค์ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นคือผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเอ็นดูเมตตาเสมอ
119يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ
โอ้ศรัทธาชนทั้งหลาย พึงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด และจงอยู่อยู่ร่วมกับบรรดาผู้ที่พูดจริง
120مَا كَانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَمَنْ حَوْلَهُم مِّنَ الْأَعْرَابِ أَن يَتَخَلَّفُوا عَن رَّسُولِ اللَّهِ وَلَا يَرْغَبُوا بِأَنفُسِهِمْ عَن نَّفْسِهِ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ لَا يُصِيبُهُمْ ظَمَأٌ وَلَا نَصَبٌ وَلَا مَخْمَصَةٌ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَطَئُونَ مَوْطِئًا يَغِيظُ الْكُفَّارَ وَلَا يَنَالُونَ مِنْ عَدُوٍّ نَّيْلًا إِلَّا كُتِبَ لَهُم بِهِ عَمَلٌ صَالِحٌ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
ไม่บังคับควรแก่ชาวมะดีนะฮ์และชาวอำหรับชนบทที่พักอยู่รอบ ๆ จะผินหลังให้กับร่อซูลของอัลลอฮ์ และไม่บังคับควรที่เขาเหล่านั้นจะห่วงชีวิตของพวกเขา มากกว่าชีวิตของท่านร่อซูลทั้งนี้เนื่องจากความกระหายน้ำก็ดี ความทุกข์ยากก็ดีและความหิวโหยก็ดี เพื่อหนทางของอัลลอฮ์นั้นจะไม่สบกับพวกเขา และไม่ว่าพวกเขาจะเหยียบย่างไป ณ ที่ใดที่ ทำให้พวกปฏิเสธศรัทธา กริ้วโกรธก็ตาม และพวกเขาจะไม่ได้รับอันตรายจากศัตรูนอกจากการางที่ดีถูกจากรึกไว้แล้วสำหรับพวกเขาเพราะสิ่งนั้น แท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงให้รางวัลของผู้กระทำความดีต้องสูญเสียไปเป็นอันขาด
121وَلَا يُنفِقُونَ نَفَقَةً صَغِيرَةً وَلَا كَبِيرَةً وَلَا يَقْطَعُونَ وَادِيًا إِلَّا كُتِبَ لَهُمْ لِيَجْزِيَهُمُ اللَّهُ أَحْسَنَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
และพวกเขาจะไม่บริจาคในการบริจาคใด ๆ ไม่ว่าจะน้อยหรือมากก็ตาม และพวกเขาไม่เดินผ่านหุบเขาใด ๆ นอกจากมันจะถูกบันทึกไว้แก่พวกเขา เพื่อว่าอัลลอฮฺจะทรงตอบแทนให้แก่พวกเขา ซึ่งสิ่งที่ดียิ่งในสิ่งที่พวกเขาได้ทำไว้
อัต-เตาบะห์ดัชนีอัลกุรอาน
129อายะฮฺ
MedinanRevelation
119อายะฮฺ

คำแปล — อัต-เตาบะห์ 119

ซูเราะฮฺ อัต-เตาบะห์ อายะฮฺ 119 - อ่าน, ฟัง, คำแปล, ภาษาไทย : โอ้ศรัทธาชนทั้งหลาย พึงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด และจงอยู่อยู่ร่วมกับบรรดาผู้ที่พูดจริง

ซูเราะฮฺ อายะฮฺ 119/129 — ซูเราะฮฺ อัต-เตาบะห์ التوبة (Medinan). อ่าน ฟัง คำแปล (ภาษาไทย). ฟัง: ซูเราะฮฺ อัต-เตาบะห์ ฟัง, ซูเราะฮฺ อัต-เตาบะห์ คำแปล, ซูเราะฮฺ อัต-เตาบะห์ mp3, ซูเราะฮฺ อัต-เตาบะห์ pdf. อายะฮฺ 117–121. ความหมายภาษาไทย: Melayu.




อัลกุรอาน


Monday, September 7, 2026

อย่าลืมเราในดุอาอ์อันดีของท่าน