سوره توبه — آیه 14

معانی کلمات:

• یُعَذِّبْهُمُ: عذابشان دهد.
• یُخْزِهِمْ: خوار و رسوایشان کند.
• یَشْفِ: شفا دهد، بهبود بخشد.
• صُدُورَ: سینهها (کنایه از دلها و درونها).

تفسیر آیه:

ای مؤمنان! با این مشرکان پیکار کنید؛ چرا که اگر چنین کنید، خداوند آنان را به دست شما عذاب میدهد و با کشته شدنشان در میدان نبرد، کیفرشان میکند. همچنین آنان را خوار و ذلیل میسازد و به اسارت و شکست گرفتار میکند. خداوند شما را بر آنان پیروز میگرداند و برتری و غلبه را نصیبتان میکند. و با این پیروزی، سینههای گروهی از مؤمنان را شفا میبخشد که از آزار و کید این مشرکان، دچار اندوه و رنج فراوان شده بودند و دلشان از خشم و غیظ لبریز بود. این پیروزی، مرهمی بر زخمهای دیرینهی آنان خواهد بود و آرامش و تسکین را به قلبهای پرشورشان بازمیگرداند. خداوند بر هر کاری تواناست و حکمتش در تدبیر امور بندگان، کامل و بینقص است.

فواید و پیامهای آیه:

• جهاد در راه خدا، وسیلهای برای تحقق عذاب الهی بر دشمنان دین است و خداوند اراده کرده است که برخی از مجازاتها را به دست خود مؤمنان اجرا کند.
• پیروزی مؤمنان بر دشمنان، نه تنها یک غلبهی ظاهری است، بلکه شفای دلهای زخمخورده و تسکین آلام درونی آنان است؛ نشانهای از لطف و عنایت پروردگار به بندگان مؤمنش.
• این آیه، مؤمنان را به صبر و استقامت در برابر دشمنان دعوت میکند و نوید میدهد که سرانجام، نصرت الهی شامل حال آنان خواهد شد و غم و اندوهشان به شادی و آرامش تبدیل میشود.
• خداوند با این وعدهی روشن، دلهای مؤمنان را گرم و امیدوار میسازد و آنان را به توکل بر خود و حرکت در مسیر جهاد و دفاع از حق ترغیب میکند.