سورت بلد — آیت 6

1. د کلمو معناوې:

• يَقُولُ: وايي، ویني
• أَهْلَكْتُ: لګول، مصرف کول، تباه کول
• مَالًا: شتمنۍ، مال
• لُبَدًا: ډېر، ګڼ، پرله پسې، یو پر بل پورې نښتی

1. د آیت تفسیر:

دا انسان چې له خپل ځان سره مغرور دی، ویاړ کوي او وايي: ما ډېر مال لګولی او مصرف کړی دی! هغه دا خبره د نبي کریم صلی الله علیه وسلم پر ضد په دښمنۍ کې کوله، ځکه چې هغه به د اسلام پر ضد په لګښتونو ویاړ کاوه. هغه فکر کوي چې دا ډېر مال چې یو پر بل پسې راټول شوی او ګڼ دی، یعني دومره ډېر چې شمېرل یې ګران دي، یقیناً هغه به د دې لګښت په بدل کې څه ترلاسه کړي وي. خو هغه په دې نه پوهېږي چې الله تعالی یې ټول کارونه ویني او پر هغه به حساب نیسي. دا خبره د هغه د ویاړ او لویۍ ښکارندویه ده، خو په حقیقت کې دا د هغه د جهالت او ناپوهۍ نښه ده، ځکه چې هغه داسې کار کوي لکه چې الله تعالی یې نه ویني او نه به یې محاسبه کوي.

1. د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• انسان باید په خپلو مالونو او لګښتونو ویاړ ونه کړي، ځکه چې ټول مال د الله تعالی له خوا ورکړل شوی دی.
• الله تعالی د هر انسان پر ټولو کړنو څارونکی دی، که کوچنۍ وي که لویه، او په قیامت کې به یې سوال او حساب کوي.
• مسلمان باید خپل مال د الله تعالی په لار کې او د نیکیو په کارونو کې ولګوي، نه د دښمنۍ او فساد په لار کې.
• دا آیت د هغو کسانو خبره ردوي چې فکر کوي د دوی مال او شتمني به دوی ته د الله تعالی له عذاب څخه خلاصون ورکړي.
• مؤمن باید له دې ډول ویاړ او غرور څخه ځان وساتي او تل په یاد ولري چې ریښتینی عزت او برتري یوازې د الله تعالی په اطاعت کې ده.