Surja El-Beled — Ajet 6

Kuptimi i fjalëve:

• “Ehlektu”: Shpenzova, harxhova, prisha.
• “Mal”: Pasuri, mall.
• “Lubedan”: Shumë, i madh, i grumbulluar njëri mbi tjetrin.

Tefsiri i ajetit:

Njeriu jobesimtar, nga mendjemadhësia dhe kryelartësia e tij, thotë me krenari: “Unë shpenzova pasuri të madhe e të grumbulluar!” Ai e thotë këtë duke u lavdëruar para njerëzve, duke menduar se me këtë vepër ka bërë diçka të madhe që do t’i sjellë lavdi dhe nder. Por ai harron se Allahu i Lartësuar i sheh të gjitha veprat e tij, të vogla e të mëdha, dhe se atij do t’i kërkohet llogari për çdo gjë që ka bërë, qoftë ajo pak apo shumë. Ai mendon se duke shpenzuar pasuri në rrugë të padrejtë, duke luftuar të vërtetën dhe duke kundërshtuar Pejgamberin ﷺ, do të arrijë diçka, por në realitet ai vetëm sa e ka humbur pasurinë e vet dhe do të përballet me dënimin e Allahut.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Njeriu nuk duhet të mashtrohet nga pasuria dhe shpenzimet e tij, sepse ato nuk janë kriter i vlerës së tij te Allahu, por vlera e tij është te devotshmëria dhe veprat e mira.
2. Çdo vepër që bën njeriu, qoftë e madhe apo e vogël, është e regjistruar tek Allahu dhe Ai do ta llogarisë atë me drejtësi të plotë.
3. Shpenzimi i pasurisë në rrugë të padrejtë dhe për të luftuar të vërtetën është humbje e madhe, si në këtë botë ashtu edhe në botën tjetër.
4. Islami na mëson që pasuria është një amanet nga Allahu dhe duhet shpenzuar në rrugë të mirë, për të fituar kënaqësinë e Tij, e jo për t’u mburrur para njerëzve.