Аль-Балад сүрәсе — Аять 6

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَقُولُ — әйтә, ди.
• أَهْلَكْتُ — бәрабәр иттем, сарыф иттем, юкка чыгардым.
• مَالًا — мал, байлык.
• لُبَدًا — күп, өем-өем булып өелгән, санап бетергесез күп.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә кешеләрнең бер төрен — үз эшләре белән мактанучы, байлыгын күрсәтүче кешене сурәтли. Ул кеше, кяферләрдән булып, фәхерләнеп әйтә: "Мин малны күп итеп сарыф иттем, аны түктем!" Ул моны Пәйгамбәргә каршы көрәштә, Исламга каршы эшләрдә эшләгән. Әмма ул үзенең бу эше белән Аллаһы Тәгалә аңа карамый, аны кечкенәсеннән дә, зурсыннан да хисапка тартмый дип уйлыймы? Юк, ул бик ялгыша! Аллаһы Тәгалә аның барлык эшләрен күреп тора, һәм кыямәт көнендә аны һәр нәрсә өчен хисапка тартачак. Малны күп сарыф итү — үзе генә берни дә түгел, мөһиме — ул малны нәрсәгә тоту. Әгәр ул Аллаһы юлында, яхшылык өчен тотылса — савап, әгәр яманлыкка, дошманлыкка тотылса — гөнаһ һәм хөсран.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кеше үзенең байлыгы, эшләре белән мактанырга тиеш түгел, чөнки Аллаһы Тәгалә һәрнәрсәне күреп тора.
• Малны Аллаһы юлында, изге эшләргә тоту — бәрәкәтле, ә яманлыкка тоту — зыянлы.
• Кыямәт көнендә һәр кеше үзенең эшләреннән хисап бирәчәк, шуңа күрә һәр эшебездә Аллаһының ризалыгын күздә тотарга кирәк.
• Байлык кешене аздырырга мөмкин, шуңа күрә ул — сынау, һәм аны дөрес итеп тотучылар гына бәхетле булачак.