Аль-Балад сүрәсе — Аять 7

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَيَحْسَبُ — ул үзенчә уйлыймы, әллә белмиме?
• لَمْ يَرَهُ أَحَدٌ — аны беркем дә күрмәгән, ягъни Аллаһ аның эшен күрми дип уйлыймы?

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мал күп сарыф итүче, үзенең байлыгы белән мактанучы кеше турында сөйли. Ул кеше үзенең кылган эшләре, сарыф иткән маллары хакында: "Мин боларны эшләдем, күп мал бирдем" — дип, үзен югары тота. Әмма ул үзенә бер сорау бирми: "Әллә миннән башка беркем дә күрмиме? Әллә Аллаһы Тәгалә минем эшләремне белмиме?" Ул оныта яки белмичә кала ки, Аллаһы Тәгалә һәрнәрсәне күрә, һәрнәрсәне белә. Ул кешенең малын каян тапканын да, аны ничек тотуын да, нәрсәгә сарыф итүен дә — барысын да Аллаһ белә. Кыямәт көнендә ул үзенең һәр эше өчен хисап бирәчәк. Аның мал сарыф итүе, әгәр дә Аллаһ ризалыгы өчен булмаса, аңа һичнинди файда китермәячәк. Бу аять кешенең үз эшләрендә Аллаһның күзәтүеннән куркуын һәм һәр эшендә Аллаһ ризалыгын күздә тотуын искә төшерә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кеше үзенең һәр эшендә Аллаһы Тәгаләнең аны күреп торуын истә тотарга тиеш. Бу хис кешене гөнаһлардан тыеп, изге эшләргә өнди.
• Мал-дөнья белән мактану, үзен башкалардан өстен кую — начар сыйфат. Кеше үзенең байлыгы белән түгел, ә тәкъвалыгы белән кыйммәтле.
• Аллаһы Тәгаләнең белеме һәм күрүе һәрнәрсәне колачлый. Бернинди эш тә, хәтта иң кечкенәсе дә, Аллаһтан яшерен калмый.
• Кеше үз эшләрендә ихлас булырга тиеш: ул эшне кешеләр өчен түгел, ә Аллаһ ризалыгы өчен эшләргә тиеш.