سورت شمس — آیت 10

د معاني کلمو:

• خَابَ: زیانمن شو، ناکام شو، خپل مقصد ته ونه رسېدل.
• دَسَّاهَا: د نفس (ځان) پټول او ښکته کول، یعنې د ګناهونو او بدکاریو په واسطه یې خپل ځان سپک او خراب کړ.

د آیت تفسیر:

الله تعالیٰ په دې آیت کې د نفس د پاکولو او خرابولو پایلې بیانوي. هغه څوک چې خپل نفس یې د ګناهونو او معاصي په واسطه پټ کړ، یعنې د بدو کارونو په کولو سره یې د خپل نفس اصلي فطرت خراب کړ او د نیکۍ لار یې ورکه کړه، نو هغه په رښتیا زیانمن شو او له کاميابۍ څخه محروم پاتې شو. دا ځکه چې هغه د خپل نفس د پاکولو پر ځای، په ګناهونو کې ډوب کړ او د هغه د سپکاوي سبب شو. په پایله کې به د آخرت په ورځ له سخت عذاب سره مخ شي.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• دا چې د نفس پاکول او د ګناهونو څخه ځان ساتل د بریالیتوب او کاميابۍ لامل دی، او برعکس، په ګناهونو کې ډوبېدل د خسران او ناکامۍ سبب دی.
• دا چې انسان باید تل د خپل نفس د اصلاح لپاره هڅه وکړي او د بدو عادتونو او ګناهونو څخه ځان لرې وساتي.
• دا چې د نفس پاکول یوازې د نیکیو او عبادتونو په کولو سره ممکن دی، او دا د الله تعالیٰ له لوري د انسان لپاره لوی فضل او رحمت دی چې د نیکۍ او بدۍ لاره یې ورته ښودلې ده.
• دا چې په قیامت کې به هر څوک د خپلو عملونو پایله ویني؛ څوک چې نفس یې پاک کړی وي، بریالی به وي، او څوک چې یې خراب کړی وي، زیانمن به وي.