Surah Ash-Shams — Aya 10

Ma’anonin Kalmomi:

• خَابَ: ya yi hasara, ya fāɗi, bai samu nasara ba.
• دَسَّاهَا: ya ɓoye ta, ya ƙasƙantar da ita, ya gurɓata ta da zunubai da laifuffuka.

Fassarar Aya:

Allah Ta’ala ya yi rantsuwa da rana da haskenta, da wata da yake bin ta, da rana da take ƙawata duniya da haske, da dare da yake rufe duniya da duhu, da sama da yadda ya gina ta da kyau, da ƙasa da yadda ya shimfiɗa ta, da kowane rai da yadda ya kammala halittarsa da kyau, sannan ya bayyana masa hanyar alheri da hanyar sharri. Bayan wannan rantsuwa mai girma, Allah ya ce: Lalle ne wanda ya tsarkake kansa daga zunubai, ya rena shi da ayyukan alheri, to hakika ya sami babban rabo da nasara. Amma wanda ya ɓoye kansa a cikin zunubai da laifuffuka, ya ƙasƙantar da kansa ta hanyar bin son zuciya da aikata mugunta, to hakika ya yi hasara mai girma, ya fāɗi a duniya da lahire.

Fa’idodin da ake samu daga wannan aya:

1. Nuna cewa nasara ta gaskiya ita ce tsarkake rai daga duk wani abin da ke ɓata shi, ba wai yawan dukiya ko matsayi ba.
2. Ƙarfafa mumini ya riƙa kula da zuciyarsa, ya tsarkake ta daga ƙazantar zunubai, domin tsarkin rai shine tushen farin ciki a duniya da lahire.
3. Gargaɗi ga wanda ya riƙa bin son zuciya da aikata laifuffuka, cewa zai gamu da hasara mai tsanani, don haka ya kamata ya tuba ya koma ga Allah kafin ya yi nadama.
4. Nuna cewa Allah ya halicci rai da yake iya bambanta alheri da sharri, don haka mutum yana da zaɓi, amma dole ya zaɓi abin da ke tsarkake shi ba abin da ke ɓata shi ba.
5. Ƙarfafa bege ga waɗanda suka aikata zunubai, cewa suna iya tsarkake kansu ta hanyar tuba da komawa ga Allah, domin Allah yana jinƙan bayinsa.