Surat Asy-Syams — Ayat 10

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• خَابَ (khaaba): kapitunan, ora oleh apa-apa, gagal.
• دَسَّاهَا (dassaahaa): saka tembung "دَسَّ" kang tegesé ndhelikake utawa nglémékake. Déné "ـهَا" bali marang tembung "نَفْس" (jiwa). Dadi "دَسَّاهَا" tegesé: ndhelikake jiwa mau ing sajroning panggawé ala lan maksiat, sarta nglémékake lan ngrusak jiwa mau kanthi dosa.

1. Tafsiré ayat:

Ing ayat sadurungé, Allah paring pangandika menawa wong kang ngresiki lan ngrumat jiwane kanthi iman lan amal becik bakal begja. Banjur ing ayat iki, Allah nerangake kosok baliné: "Lan temen wis kapitunan wong kang ndhelikake jiwane (ing panggawé ala)."

Tegesé, wong kang ora ngrumat jiwane, malah nglémékake lan ngrusak jiwa mau kanthi nglakoni dosa lan maksiat, iku bakal kapitunan gedhé. Dheweke ndhelikake jiwane ing sajroning petengé panggawé ala, kaya déné wong kang ngubur barang becik ing lemah. Jiwa kang asliné resik lan bisa munggah marang drajat kang dhuwur, dadi rusak lan asor amarga diisi panggawé kang ora becik.

Dadi, ayat iki dadi pepéling kang cetha: begja lan cilaka iku gumantung marang pilihané manungsa dhéwé. Sapa kang ngrumat jiwane kanthi taqwa, bakal begja. Sapa kang ngrusak jiwane kanthi maksiat, bakal kapitunan.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangaké menawa jiwa iku titipan kang kudu dijaga lan dirumat kanthi becik, ora dirusak kanthi panggawé ala.
• Islam iku agama kang ngarahake manungsa marang kabegjan sejati, yaiku kanthi ngresiki jiwa lan nglakoni amal becik.
• Wong kang nglakoni dosa iku sakjané lagi ngrusak awake dhéwé, dudu nguntungake.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep: sapa waé bisa ngowahi awake dadi luwih becik, amarga dalan kabegjan iku kabukak kanggo saben wong kang gelem ngrumat jiwane.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita saya tresna marang Al-Qur'an amarga isiné tansah ngarahake manungsa marang kabecikan lan kabegjan ing donya lan akhirat.