Аш-Шамс сүрәсе — Аять 10

Сүзләрнең мәгънәләре:

— خَابَ — хәсрәткә төште, зыян күрде, өмете өзелде.

— دَسَّاهَا — аны (җанны) пычратты, гөнаһларга күмеп, хур итте, явызлык белән аны түбәнсендерде.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә кеше җанын камил итеп яратты һәм аңа изгелек белән явызлыкны аерырлык акыл, фикерләү сәләте һәм ихтыяр бирде. Ул һәр кешегә ике юлны күрсәтте: тәкъвалык юлын һәм гөнаһ юлын. Әгәр кеше үз җанын пакьләндерсә, аны изге гамәлләр белән үстерсә, ул бәхеткә ирешер. Әмма кем үз җанын гөнаһларга батырып, аның изгелеген пычратса, явызлык белән аны кимсетсә һәм хур итсә, ул хәсрәткә төшәр, өмете өзелер һәм зур зыян күрер. Мондый кеше үз-үзенә золым кылучы булып, ахирәттә дә, дөньяда да хурлыкка калыр.

Гыйбрәтләр:

— Кешенең чын бәхете — үз җанын гөнаһлардан саклап, изгелек белән бизәүдә.

— Җанны пычратучы гөнаһлар кешене Аллаһыдан ераклаштыра һәм аны хәсрәткә төшерә.

— Аллаһы һәркемгә яхшылык белән яманлыкны аерырлык акыл биргән, шуңа күрә һәркем үз сайлаган юлы өчен җавап бирәчәк.

— Ислам — кешене үз җанын пакьләргә, аны югары әхлак белән тәрбияләргә өнди, бу — мөэминнең чын уңышы.