سورت شمس — آیت 9

د کلمو معناګانې:

• أَفْلَحَ: بریالی شو، خپل مطلب ته ورسېدل، نجات وموندل.
• زَكَّاهَا: هغه پاکه کړه، د ګناهونو له ککړتیاوو یې پاکه کړه او د نیکیو په واسطه یې وده ورکړه.

تفسیر:

الله تعالیٰ په دې آیت کې د نفس (روح) د پاکوالي اهمیت څرګندوي. هغه څوک چې خپل نفس د ګناهونو، بدو اخلاقو او ناپاکیو څخه پاک کړي، او د نیکیو، تقوا او نیکو اخلاقو په واسطه یې وده ورکړي، نو یقیناً هغه بریالی شو. دا بریالیتوب په دنیا کې د سکون او په آخرت کې د جنت په بڼه څرګندیږي. د نفس پاکول په دوه شیانو سره کیږي: لومړی، د بدو خویونو لکه حسد، تکبر، دروغ او ظلم څخه لرې کیدل؛ دوهم، د نیکو خویونو لکه صدق، امانت، رحمت او تقوا سره ځان سینګارول. دا هغه لاره ده چې الله تعالیٰ د هر انسان لپاره ښودلې ده، او هغه څوک چې دا لاره تعقیب کړي، په رښتیني معنی سره بریالی او کامياب دی.

فایدې:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې د انسان اصلي بریالیتوب په ظاهري شتمنۍ یا مقام کې نه دی، بلکې په دې کې دی چې خپل نفس پاک او له ګناهونو څخه پاک وساتو.
• مونږ ته دا درس راکوي چې د نفس پاکول یو دوامداره عمل دی، او هر مسلمان باید تل د دې لپاره هڅه وکړي چې خپل اخلاق ښه کړي او له بدو عادتونو څخه ځان لرې وساتي.
• دا آیت مونږ ته هیله او خوشبیني ورکوي چې هر څوک چې د الله تعالیٰ په لار کې د ځان د پاکولو هڅه وکړي، الله تعالیٰ به هغه ته بریالیتوب او نجات ورکړي.
• په دې پوهیږو چې د نفس پاکول د عبادت یوه برخه ده، او دا چې الله تعالیٰ د هر انسان په فطرت کې د نیکۍ او بدۍ د پېژندلو وړتیا ایښې ده، نو مسؤلیت زموږ پر غاړه دی چې سمه لاره غوره کړو.