Surat Al-Lail — Ayat 12

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• إِنَّ: tembung peneges, tegesé "satemene" utawa "tenan".
• عَلَيْنَا: tegesé "ana ing awake dhewe" (ing kene Gusti Allah sing ngandika).
• لَلْهُدَىٰ: tegesé "pituduh" utawa "dalan sing bener", yaiku dalan kanggo ngerti lan nglakoni sing bener lan sing salah.

1. Tafsir ayat:

Gusti Allah SWT ngandika kanthi peneges, satemene wis dadi kuwajibane lan kewajibane Allah kang Maha Welas lan Maha Adil kanggo nuduhake marang manungsa dalan sing bener, yaiku dalan sing bisa nuntun marang ketaatan marang Allah lan marang swarga-Né. Allah ora mung nggawe manungsa tanpa pituduh, nanging Panjenengané wis njelasake endi dalan sing bener lan endi dalan sing luput, supaya manungsa bisa milih kanthi sadhar lan tanggung jawab. Pituduh iki awujud wahyu, rasul, lan tanda-tanda ing alam jagad iki. Kabeh iku dadi bukti yen Allah kepéngin manungsa bisa nemu kabagjan lan ora kesasar. Dadi, ayat iki nuduhake yen pituduh iku pancen saka Allah, lan wis dadi janji-Né kanggo nuduhake dalan sing bener marang sapa waé sing kepéngin nggolèki.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingake yen Gusti Allah iku Maha Welas, ora nglirwakake manungsa, nanging tansah paring pituduh lan pencerahan.
• Kita dadi luwih yakin yen Islam iku agama sing bener, amarga pituduhé asli saka Allah, dudu gawéan manungsa.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah mbukak ati lan nggolèki pituduh saka Allah, amarga Panjenengané wis janji bakal nuduhake dalan sing bener.
• Kanthi ngerti ayat iki, kita dadi luwih semangat sinau Al-Qur'an lan ngamalake isiné, amarga iku wujud saka pituduh sing wis diparingake Allah marang kita.
• Ayat iki uga nuwuhake rasa syukur lan tresna marang Allah, amarga Panjenengané ora mung nyipta, nanging uga nuntun kita marang dalan sing nggawa kabagjan ing donya lan akhirat.