Surat Al-Lail — Ayat 11

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• وَمَا يُغْنِي : lan ora bisa menehi manfaat utawa ora bisa nylametake.
• عَنْهُ : saka dheweke.
• مَالُهُ : bandhane.
• إِذَا تَرَدَّىٰ : nalika dheweke tiba utawa kecemplung ing geni neraka.

1. Tafsir ayat:

Bandhane wong sing pelit lan ora gelem ngetokake hartane ing dalan sing bener iku ora bakal bisa nylametake dheweke saka siksa. Nalika dheweke wis tiba lan kecemplung ing neraka, bandha kang dikumpulake lan dieman-eman mau ora ana gunane babar pisan. Ora bisa ngurangi siksa, ora bisa nulungi, lan ora bisa dadi tebusan. Mula, bandha sing ora digunakake kanggo kabecikan iku sejatine ora menehi manfaat apa-apa nalika manungsa wis nemoni akibate.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Bandha iku dudu ukuran kamulyan sejati, amarga ora bisa nylametake nalika siksa wis teka.
• Wong sing pelit marang hartane dhewe bakal rugi gedhe, amarga bandhane mung dadi barang sing ora migunani ing akhirat.
• Ayat iki ngelingake supaya ora nggantungake urip marang bandha, nanging marang amal saleh lan ketaatan marang Allah.
• Islam mulang supaya bandha digunakake ing dalan sing bener, supaya dadi bekal sing migunani, dudu dadi beban sing ngrusak.
• Sapa wae sing gelem ngetokake hartane kanggo kabecikan bakal entuk ganjaran lan katentreman, dene sing pelit bakal kelangan loro-lorone: bandhane ora bisa nulungi, lan akhirate rusak.