Аль-Аляк сүрәсе — Аять 4

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Галләмә — өйрәтте, белем бирде.
• Әл-Каләм — каләм, язу коралы.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Үзенең икенче бер олугъ нигъмәтен искә ала: Ул — кешеләргә каләм белән язуны өйрәтүче. Язу — кешелек цивилизациясенең иң мөһим нигезләреннән берсе. Каләм ярдәмендә белемнәр саклана, буыннардан буыннарга күчә, фикерләр языла, китаплар төзелә. Аллаһы Тәгалә кешене яратучы гына түгел, ә аңа белем бирүче, аны наданлык караңгылыгыннан яктылыкка алып чыгучы да. Ул кешегә язу сәнгатен өйрәтеп, аның акылын үстерү юлын ачты. Бу — Аллаһның кешелеккә күрсәткән иң зур рәхмәтләреннән берсе, чөнки язу аркылы гына гыйлем тарала, дин саклана, фән үсә.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Белем алу — Исламда иң югары кыйммәтләрнең берсе. Аллаһы Тәгалә Үзенең рәхмәтендә язуны һәм белем бирүне аерым искә алып, кешеләрне гыйлемгә өндәгән.
2. Язу — Аллаһның бөек нигъмәте. Ул кешегә үз белемен сакларга, башкаларга җиткерергә мөмкинлек бирә. Шуңа күрә һәр мөселман язу-белемгә омтылырга тиеш.
3. Ислам дине наданлыкка каршы көрәшә, гыйлемгә, укырга-язарга өйрәнүгә зур әһәмият бирә. Беренче иңгән аятьләрнең үзендә "укы" дигән әмер килүе — моның ачык дәлиле.
4. Кеше үз белемен башкаларга өйрәтеп, файдалы гыйлем калдырса, бу — аның өчен мәңгелек савап. Язу һәм белем тарату — Аллаһыга якынайтучы гамәл.