Surja El-Alak — Ajet 4

Kuptimet e fjalëve:

• الَّذِي عَلَّمَ بِالْقَلَمِ: Ai që i mësoi njerëzimit shkrimin me penë (kalem).

Tefsiri i ajetit:

Pas përmendjes së krijimit të njeriut nga një pikë gjaku i trashë, Allahu i Lartësuar përmend këtu një mirësi tjetër të Tij të madhe, e cila është dhuntia e dijes dhe e shkrimit. Ai i mësoi njerëzimit shkrimin me penë, duke i dhënë mundësinë që diturinë ta ruajë, ta transmetojë dhe ta përcjellë brez pas brezi. Kjo është një nga dhuntitë më të mëdha që Allahu i ka dhuruar njeriut, sepse përmes shkrimit u ruajtën shkencat, u regjistruan ngjarjet dhe u përcolli mesazhi i Zotit. Allahu ia mësoi njeriut atë që ai nuk e dinte më parë, duke e nxjerrë nga errësira e injorancës në dritën e dijes. Kjo tregon se dija dhe shkrimi janë dhuratë hyjnore, dhe se njeriu nuk ka fuqi t'i arrijë ato vetëm me përpjekjet e veta, por me ndihmën dhe mëshirën e Allahut.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Vlera e madhe e dijes dhe e shkrimit në Islam, pasi Allahu i përmend ato si dhunti të Tij ndaj njeriut.
2. Nxitja për të mësuar dhe për t'u angazhuar me dijen, sepse ajo është rruga që e ngre njeriun dhe e afron atë te Zoti i tij.
3. Mirënjohja ndaj Allahut për dhuntinë e të menduarit, të shkruarit dhe të të lexuarit, të cilat janë mjete për të kuptuar krijimin dhe mesazhin hyjnor.
4. Kujdesi që dija të përdoret për të mirë dhe për t'i shërbyer njerëzimit, ashtu siç e mësoi Allahu njeriun për t'i udhëhequr njerëzit drejt së vërtetës.