Suurah Al-'Alaq — Aayad 4

Macnaha ereyada:

• عَلَّمَ: waxbarid, oo ah in dadka la baro wax aanay hore u aqoon.
• الْقَلَمِ: qalinka, oo ah qalabka wax lagu qoro.

Tafsirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku xusaysaa nicmadda weyn ee Eebbe ku mannaystay dadka, taas oo ah baridda qorista iyo wax-ku-qorista qalinka. Eebbe waa kan dadka baray qorista, isagoo ugu dhex abuuray awoodda aqoonta iyo fahanka, si ay u qoraan waxa ay bartaan oo ay uga ilaashadaan lumidda. Qorista qalinka waa saldhigga cilmiga iyo horumarka, waxaana lagu xafidaa aqoonta, lagu kala gudbiyaa jiilba jiil ka dambeeya. Aayaddan waxay ku xigtaa aayaddii hore ee "aqri" (akhri), taasoo muujinaysa in akhriska iyo qoristu yihiin laba qaybood oo isku xiran oo cilmiga lagu gaaro. Eebbe wuxuu dadka baray waxayna ahaayeen kuwo aan garanayn, sida uu yiri: "عَلَّمَ الْإِنسَانَ مَا لَمْ يَعْلَمْ" (Baray dadka waxayna aanay aqoon). Tan waxay ku tusaysaa in cilmigu ka yimid Eebbe, isaguna uu yahay asalka aqoonta kasta.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Qorista iyo akhrisku waa nicmooyin weyn oo Eebbe siiyay dadka, waana inaan u mahadnaqno Eebbe oon uga faa'iidaysannaa sidii aan u horumarin lahayn diinteenna iyo adduunyadeenna.
2. Islaamku wuxuu ku dhiirigeliyaa cilmiga iyo barashada, wuxuuna qorista ka dhigay qayb ka mid ah diinta, maadaama Qur'aanka lagu xafido qalbiga iyo qoraalkaba.
3. Aqoontu waa iftiin ka nadiifiya dadka jaahiliga, waa habka loo gaaro horumarka bulshada, waa na waa qalabka lagu kala gudbiyo xaqa iyo wanaagga.
4. Barashada iyo waxbarista waa cibaado, haddii ujeedku yahay faa'iidada dadka iyo raallinimada Eebbe, sidaa darteed waa inaan ku dadaalnaa barashada cilmiga faa'iidada leh.