Sura Yunus — Werset 100

Znaczenie słów:

• رِجْس – kara, hańba, gniew Boży, duchowa nieczystość.
• لَا يَعْقِلُونَ – ci, którzy nie rozumieją, nie używają rozumu, nie pojmują nakazów i zakazów Boga.

Interpretacja:

Żadna dusza nie może uwierzyć z własnej woli i własnej mocy, dopóki Bóg – Wszechmogący i Wysławiony – nie udzieli jej na to pozwolenia, wiedzy i pomyślności. Wiara jest bowiem darem od Boga, który obdarza nią, kogo zechce, zgodnie ze Swoją mądrością. Dlatego Prorok (niech pokój i błogosławieństwo będą z nim) nie powinien zadręczać się i niepokoić z powodu tych, którzy nie przyjmują wiary, ponieważ to nie on jest panem ich serc. Sprawa ich należy wyłącznie do Boga.

Następnie Bóg informuje, że karę, hańbę i duchowe skalanie zsyła na tych, którzy nie używają rozumu, nie zastanawiają się nad znakami Boga we wszechświecie, nie pojmują Jego nakazów i zakazów oraz odwracają się od Jego dowodów i argumentów. To właśnie ich brak refleksji i rozumowania prowadzi ich do trwania w niewierze i zasługiwania na karę.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wiara jest łaską od Boga – dlatego wierzący powinien nieustannie prosić Boga o utwierdzenie w wierze i dziękować Mu za ten dar.
2. Człowiek nie powinien rozpaczać z powodu tych, którzy nie przyjmują prawdy – jego obowiązkiem jest przekazywanie, a skutek należy do Boga.
3. Używanie rozumu i refleksja nad stworzeniem oraz znakami Boga są kluczem do poznania prawdy i przyjęcia wiary.
4. Brak myślenia i zastanawiania się nad sprawami religii prowadzi do duchowej zguby i kary Bożej – dlatego islam wzywa do nauki, poznania i zrozumienia.
5. Werset ten uczy pokory wobec woli Boga – człowiek nie jest panem swoich losów, lecz wszystko zależy od decyzji Stwórcy, co napełnia serce ufnością i spokojem.