ซูเราะฮฺ ยูนุส — อายะฮฺ 100

### ความหมายของคำที่ควรอธิบาย

• ลิอิซนิลลาฮ์ (بِإِذْنِ اللَّهِ): หมายถึง ด้วยพระประสงค์ การอนุญาต และการทรงชี้นำของอัลลอฮ์
• อัรริจส์ (الرِّجْسَ): หมายถึง ความโสมม ความหายนะ การลงโทษ และความอัปยศอดสู

### คำอธิบายความหมายของอายะฮ์

ไม่มีผู้ใดจะศรัทธาได้ด้วยความสมัครใจของตนเองเพียงลำพัง เว้นแต่จะต้องเป็นไปตามพระประสงค์และการทรงชี้นำของอัลลอฮ์เท่านั้น เพราะการศรัทธานั้นเป็นเรื่องที่อยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ผู้เดียว มิใช่สิ่งที่มนุษย์จะบังคับหรือกำหนดให้เกิดขึ้นแก่ตนเองหรือแก่ผู้อื่นได้ ดังนั้น ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จึงไม่ควรต้องเสียพระทัยหรือตรอมใจเพราะการที่ผู้ปฏิเสธศรัทธาหันหลังให้กับความจริง เพราะการชี้นำนั้นเป็นสิทธิของอัลลอฮ์แต่เพียงผู้เดียว

ในขณะเดียวกัน อัลลอฮ์จะทรงลงโทษและทำให้เกิดความหายนะ ความอัปยศอดสูแก่บรรดาผู้ที่ไม่ใช้สติปัญญาไตร่ตรองใคร่ครวญถึงคำสั่งใช้และคำสั่งห้ามของพระองค์ ไม่พิจารณาหลักฐานและข้อพิสูจน์ต่าง ๆ ที่พระองค์ทรงประทานลงมา พวกเขาจึงไม่สามารถเข้าถึงความจริงได้ และสมควรได้รับการลงโทษเนื่องจากการที่พวกเขาละเลยต่อการใช้เหตุผลที่พระองค์ทรงประทานให้

### บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับจากอายะฮ์นี้

1. ความศรัทธาเป็นของประทานจากอัลลอฮ์ — การศรัทธาไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์จะสร้างขึ้นมาเองได้ แต่เป็นความเมตตาที่อัลลอฮ์ทรงประทานแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ ดังนั้น เราควรขอดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์ให้ทรงทำให้หัวใจของเราและคนที่เรารักมั่นคงอยู่บนศรัทธาเสมอ
2. การชี้นำไม่ใช่หน้าที่ของมนุษย์ — หน้าที่ของเราในฐานะมุสลิมคือการเผยแผ่และเชิญชวนสู่อัลลอฮ์ด้วยวิธีที่ดีที่สุด ส่วนผลลัพธ์นั้นเป็นของอัลลอฮ์ เราจึงไม่ควรท้อแท้หรือหมดหวังเมื่อเห็นผู้คนจำนวนมากปฏิเสธความจริง
3. การใช้สติปัญญาเป็นหนทางสู่ศรัทธา — อัลลอฮ์ทรงตำหนิผู้ที่ไม่ใช้สติปัญญาใคร่ครวญ ดังนั้น การศึกษาหาความรู้ ไตร่ตรองในโองการต่าง ๆ ของพระองค์ และพิจารณาหลักฐานรอบตัวเราจึงเป็นหนทางสำคัญที่จะนำเราไปสู่ความศรัทธาที่มั่นคง
4. การลงโทษเป็นผลของการละเลยเหตุผล — ผู้ที่ปฏิเสธการคิดพิจารณาและเมินเฉยต่อสัญญาณต่าง ๆ ของอัลลอฮ์ ย่อมได้รับผลลัพธ์ที่เลวร้ายทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ซึ่งเป็นการตอกย้ำว่าอิสลามให้ความสำคัญกับการใช้สติปัญญาและการแสวงหาความจริงเป็นอย่างยิ่ง
5. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อศาสนทูตของพระองค์ — อายะฮ์นี้เป็นการปลอบประโลมใจท่านนบี และเป็นการสอนเราว่า เมื่อเราทำหน้าที่ของเราแล้ว เราควรวางใจในอัลลอฮ์และไม่ทุกข์ร้อนกับสิ่งที่เกินความสามารถของเรา