Йунус сүресі — Аят 100

1. Сөздердің мағынасы:

• وَمَا كَانَ — «болмайды», «мүмкін емес», «лайық емес» деген мағынада.
• لِنَفْسٍ — «ешбір жанға», «ешбір адамға».
• إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ — «Алланың рұқсатынсыз», яғни Алланың қалауы мен жәрдемі болмайынша.
• الرِّجْسَ — «азап», «қорлық», «жаза» дегенді білдіреді.
• لَا يَعْقِلُونَ — «ақылға салмайтындар», «ойланбайтындар», яғни Алланың әмірі мен тыйымдарын түсінбейтіндер.

1. Аяттың тәпсірі:

Кез келген адамның иманға келуі тек өз еркімен ғана емес, Алла Тағаланың рұқсатымен, қалауымен және жәрдемімен жүзеге асады. Ешбір жан Алланың рұқсатынсыз иман келтіре алмайды. Сондықтан, уа, Пайғамбар, сен иман келтірмейтін адамдар үшін қайғырып, өзіңді қинаудың қажеті жоқ. Олардың ісі Аллаға тапсырылған. Алла Тағала иман келтірмейтін, Оның әмірлері мен тыйымдарын ақылға салып, ойланбайтын адамдарға азап пен қорлықты жаза етіп береді. Олар Алланың аяттары мен дәлелдері туралы ойланбайды, сондықтан адасушылықта қалады.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Иман — Алланың үлкен нығметі және жәрдемі. Ол тек Алланың қалауымен беріледі, сондықтан әр адам иман үшін Аллаға шүкіршілік етіп, оны берік ұстауға тырысуы керек.
• Иман келтірмеген адамдар үшін шамадан тыс қайғыру дұрыс емес, өйткені бәрі Алланың қалауына байланысты. Бұл мұсылманға тыныштық пен сабырлық береді.
• Ақылды пайдаланып, Алланың әмірлері мен тыйымдары туралы ойлану — иманға жетудің маңызды жолы. Ойланбау адамды адасушылыққа және азапқа әкеледі.
• Бұл аят мұсылманды Аллаға толық сенім артуға, Оның әділдігіне разы болуға және өзін ақылмен, оймен иманға бекітуге шақырады. Ислам — ақыл мен жүректің үйлесімін талап ететін дін екенін көрсетеді.