Аль-Кариа сүрөсү — Аят 4

1. Сөздөрдүн мааниси:

• يَوْمَ — ошол күнү, б.а. Кыямат күнү.
• النَّاسُ — адамдар, эл-журт.
• كَالْفَرَاشِ — көпөлөк сыяктуу. Бул жерде "фараш" деген сөз отко түшкөндө өзүн-өзү таштаган майда курт-кумурскаларды (көпөлөк, чиркей сыяктуу) билдирет.
• الْمَبْثُوثِ — тараган, чачыраган, ар тарапка бөлүнгөн.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Кыямат күнү адамдардын жүрөктөрүн титиреткен ошол улуу күнү адамдар ар тарапка чачырап, тарап кеткен көпөлөктөргө окшошуп калышат. Алар каптаган көптүгү, башаламандыгы жана ар башка тарапка учуп-конуусу менен дал ошол отко түшкөндө өзүн таштаган майда курт-кумурскаларга окшош болушат. Ал кезде адамдардын эч бири бир багытка багыт ала албайт, ар ким ар тарапка кетип, башаламан абалда болушат. Бул сүрөттөө адамдардын ошол күнү кандай алсыз, кандай башаламан жана кандай коркунучтуу абалда болорун ачык көрсөтүп турат.

1. Алынган пайдалар:

• Бул аят бизге Кыямат күнүнүн чоңдугун жана адамдардын ал алдында канчалык алсыз экенин эскертет. Бул дүйнөдөгү күч-кубат, байлык, даража — баары убактылуу экенин түшүнүүгө жардам берет.
• Адам баласы өзүнүн алсыздыгын түшүнүп, Аллахка моюн сунууга, жакшылык иштерди кылууга умтулат. Бул аят момундарды жакшылыкка шыктандырат.
• Кыямат күнүн эстөө аркылуу адам өз жашоосунда туура жолду тандап, күнөөлөрдөн алыс болууга аракет кылат.
• Ислам дини адамды ойлонууга, акырет үчүн даярдык көрүүгө чакырат. Бул аят аркылуу ар бир адам өз өмүрүнүн ар бир күнүн баалуу өткөрүүгө, жакшылык кылууга умтулат.
• Аллахтын кудурети чексиз экенин, Анын алдында бардык жаралгандардын алсыз экенин түшүнүү момундун ишенимин бекемдейт.