Аль-Кариа сүресі — Аят 4

1. Сөздердің мағынасы:

• يَوْمَ — сол күні, яғни Қиямет күні.
• النَّاسُ — адамдар, халық.
• كَالْفَرَاشِ — көбелекке ұқсас. Бұл жерде "фараш" деп отқа қарай ұмтылатын, шашырап ұшатын ұсақ жәндікті айтады.
• الْمَبْثُوثِ — шашыраңқы, бытыраңқы, әр жаққа тарап кеткен.

1. Аяттың тәпсірі:

Қиямет күні адамдардың жүрегін қорқыныш билеп, олар қатты дүрбелеңге түседі. Сол сәтте адамдар саны жағынан өте көп болып, әр жаққа шашырап, бір-бірінен бөлініп, ретсіз қозғалыста болады. Олар дәл отқа қарай ұмтылған, әр жаққа бытырап ұшқан көбелектер тәрізді. Бұл ұқсату адамдардың сол күні қаншалықты абдырап, бағыт-бағдарын жоғалтып, әркім әр жаққа кететінін көрсетеді. Ешкім бір жерге тоқтап, бір бағытқа беттей алмайды. Бұл — Қияметтің қорқынышты әрі ауыр сәтінің бір суреті.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Бұл аят адам баласын ойландырады: біз бүгін осы дүниеде мықты, бай, атақты болып жүрсек те, Қиямет күні бәріміз бірдей әлсіз, дәрменсіз күйге түсеміз. Сондықтан дүниеге артық сенім артпай, ақыретті дайындық жасауға шақырады.
• Алла Тағала бізге осы дүниенің өтпелі екенін, ал ақыреттің мәңгілік екенін еске салады. Бұл — иманды нығайтып, жақсы амалдарға ұмтылдыратын үлкен үгіт.
• Аят адамдарды бірлікке, сабырға және Алланың әмірлерін орындауға шақырады. Өйткені сол күні ешкім бір-біріне көмектесе алмайды, тек Алланың рақымы мен жақсы амалдар ғана пайда береді.
• Ислам діні бізге әрдайым ойлануды, өлім мен Қияметті еске алуды үйретеді. Бұл — жүректі жұмсартып, жақсылыққа бастайтын, адамды тәубеге келтіретін ұлы нәрсе.