Surat At-Takatsur — Ayat 5

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• كَلَّا (kallā): tembung kanggo nyegah utawa ngalang-alangi, tegesé "ora kaya ngono", "aja nganti kaya ngono".
• لَوْ (law): tembung pangarep-arep kang ora kelakon, tegesé "menawa", "upama".
• تَعْلَمُونَ (ta'lamūn): kowé padha ngerti.
• عِلْمَ الْيَقِينِ ('ilmal-yaqīn): kawruh kang mesthi lan ora ana keraguan babar pisan, kaya-kaya wis nyeksèni dhéwé.

2) Panjlentrehané ayat:

Allah SWT ngélikaké manungsa kanthi tembung "kallā", yaiku aja nganti kowé padha kaliren lan kesengsem banget marang golèk bandha lan pamer-pameran anak-turun. Iki dudu dalan kang bener.

Banjur Allah ngandika: "Menawa kowé padha ngerti kanthi kawruh kang mesthi lan ora ana keraguan babar pisan..." — yaiku menawa kowé padha ngerti tenan yèn kowé bakal diuripaké manèh sawisé mati, bakal diadili déning Allah, lan bakal nampa piwales saka sakabèhing lakumu, mesthi kowé ora bakal kesengsem banget marang pamer bandha lan ngetung-etung kasugihan. Kowé mesthi langsung nggegulang awakmu lan nyiyapake bekal kanggo dina kiyamat.

Kawruh kang mesthi iki (ilmal-yaqīn) bakal nggugah atimu, nggawé kowé wedi marang siksa Allah, lan nggawé kowé sregep ngibadah lan nglakoni kabecikan. Dadi, kesengseman marang donya iki jalaranané amarga kurangé kawruh kang mesthi bab akhérat.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingaké yèn kesengseman marang bandha lan pamer-pameran iku tandha kurangé pangerten bab akhérat.
• Menawa kita yakin tenan yèn ana dina kiyamat lan ana piwales, mesthi kita bakal luwih ngutamakaké bekal akhérat tinimbang nglumpukaké donya.
• Kawruh kang mesthi bab akhérat iku bisa nggugah ati supaya gelem mertobat lan nyedhaki Allah.
• Islam mulang supaya kita ora lali marang akhérat nalika golèk rezeki ing donya, amarga donya iki mung sadhéla lan akhérat iku langgeng.
• Ayat iki mbuktekaké yèn Al-Qur'an iku tuntunan kang kebak kawicaksanan, bisa nggawé ati kita luwih tentrem lan gelem nglakoni kabecikan.