Surja Kurejsh — Ajet 4

Kuptimi i fjalëve:

• أَطْعَمَهُم: I ushqeu ata, u dha ushqim.
• مِن جُوعٍ: Pas një urie të madhe dhe skamjeje.
• آمَنَهُم: I bëri të sigurt, u largoi frikën.
• مِنْ خَوْفٍ: Nga tmerri dhe frika që i kishte kapluar.

Tefsiri i Ajetit:

Ky ajet i referohet Zotit që i ushqeu kurejshitët pas një urie të rëndë dhe skamjeje të madhe, duke u dhënë atyre begati dhe mirësi. Ata banonin në një luginë shkretëtire pa bujqësi dhe pa pemë, prandaj ishin të ekspozuar ndaj urisë dhe thatësisë, por mëshira e Zotit i ruajti ata dhe u siguroi ushqim.

Gjithashtu, Zoti i bëri ata të sigurt nga frika dhe tmerri, duke i nderuar me nderimin e Shtëpisë së Shenjtë (Qabes). Për shkak të kësaj shenjtërie, arabët i respektonin dhe i nderonin ata, kështu që ata jetonin në paqe dhe siguri, ndërsa njerëzit e tjerë rreth tyre jetonin në frikë dhe pasiguri. Kjo ishte një dhunti e madhe nga Zoti ndaj tyre, sepse i ruajti nga uria dhe frika, duke i bërë të sigurt në vendin e tyre të shenjtë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson të jemi mirënjohës ndaj Zotit për dhuntitë e Tij, sepse Ai është Ai që na ushqen dhe na jep siguri.
2. Na tregon se siguria dhe ushqimi janë ndër dhuntitë më të mëdha të Zotit, të cilat shpesh i harrojmë.
3. Na fton të reflektojmë mbi kujdesin e Zotit për krijesat e Tij, gjë që forcon besimin dhe dashurinë ndaj Tij.
4. Na mëson se nderimi i vendeve të shenjta dhe respektimi i tyre sjell paqe dhe siguri në shoqëri.
5. Ajeti na nxit të kërkojmë mbrojtjen e Zotit nga uria dhe frika, duke u mbështetur tek Ai në çdo situatë.