Sure Kureyş — Ayet 4

Kelime Anlamları:

• أَطْعَمَهُمْ: Onları doyurdu, yiyecek verdi.
• مِنْ جُوعٍ: Açlıktan dolayı, açlık halinde iken.
• آمَنَهُمْ: Onları güvene kavuşturdu, emniyete erdirdi.
• مِنْ خَوْفٍ: Korkudan dolayı, korku içinde iken.

Tefsir:

Bu mübarek ayet, Kureyş kabilesine yapılan iki büyük ilahî ikramı hatırlatmaktadır. Cenab-ı Hak, Kâbe’nin hizmetkârları olan bu kavmi, iki önemli nimetle rızıklandırmıştır:

Birincisi: Onları açlıktan kurtarıp doyurmuştur. Kureyş, ziraatın olmadığı, ekin bitmeyen kurak bir vadi olan Mekke’de yaşıyordu. Geçim kaynakları ticaret idi; ancak bu ticaret de Allah’ın lütfu ve koruması olmadan mümkün değildi. Allah Teâlâ, onlara hem ticaret yollarını emniyetli kılmış hem de rızıklarını bolca vermiştir. Açlık, insanı helake sürükleyen en büyük felaketlerdendir; Allah onları bu felaketten korumuştur.

İkincisi: Onları korkudan emin kılmıştır. Kureyş, Kâbe’nin hizmetini üstlendiği için Arap kabileleri arasında ayrıcalıklı bir konuma sahipti. İnsanlar birbirleriyle savaşırken, Kureyşliler hac mevsiminde ve ticaret yolculuklarında güven içinde hareket ederlerdi. Bu güvenlik, Allah’ın Kâbe’yi haram (dokunulmaz) kılması ve insanların kalplerine bu kutsal mekâna saygı duygusunu yerleştirmesi sayesinde gerçekleşiyordu. Onlar, etraflarındaki kabileler korku ve dehşet içinde yaşarken, güven ve huzur içinde idiler.

Bu iki nimet, Allah’ın Kureyş’e olan özel rahmetinin bir tezahürüdür. İşte bu yüzden Allah, bu nimetlere şükür olarak onların kendisine ibadet etmelerini istemektedir. Ey insan! Sen de bu ayetten ders almalısın: Seni açlıktan doyuran, korkudan emin kılan Allah’tır. O halde O’na şükretmek, O’na ibadet etmek, O’nun emirlerine uymak senin üzerine borçtur. Nimetlerin kıymetini bilmek, onları vereni tanımakla olur. Allah’ın nimetleri saymakla bitmez; O’na hamd etmek, kulun en güzel vazifesidir. Unutma ki, gerçek güven ve huzur ancak Allah’a sığınmakla, gerçek doygunluk ise O’nun rızasını kazanmakla mümkündür.