Курайш сүрәсе — Аять 4

Сүзләр аңлатмасы:

• أَطْعَمَهُم — аларны ашатты, ризыкландырды.
• مِن جُوعٍ — ачлыктан, ачлык хәленнән чыгарып.
• آمَنَهُم — аларны имин итте, куркудан саклады.
• مِنْ خَوْفٍ — куркудан, хәвеф-хәтәрдән.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгаләнең Корайш кабиләсенә күрсәткән ике олы нигъмәте искә алына. Беренчесе — ачлыктан ашату. Корайш әһелләре Мәккә үзәнендә яшәгәннәр, ул үзән — икмәк үстерү өчен яраксыз, игенчелексез, коры бер урын. Аларның көн күрүләре сәүдә кәрваннарына бәйле иде. Әгәр Аллаһы аларга ризык бирмәсә, ачлыктан һәлак булырлар иде. Шуңа күрә Аллаһы аларны үзенең киң рәхмәте белән ашатты, аларга кәрваннар алып барырга мөмкинлек бирде.

Икенче нигъмәт — куркудан имин итү. Гарәп җирләрендә ул чорда сугышлар, талаулар, үзара бәрелешләр гадәти хәл иде. Әмма Корайш кабиләсе, Кагъбәтулланың хөрмәте сәбәпле, башка кабиләләр тарафыннан ихтирам ителә иде. Алар сәүдә кәрваннары белән йөри алдылар, башкалар курку-хәвеф эчендә яшәгәндә, алар иминлектә булдылар. Бу ике нигъмәт — аларга Аллаһының махсус рәхмәте һәм кайгыртуы иде.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгалә бәндәләренә ризык бирүче, аларны ачлыктан саклаучыдыр. Кеше никадәр генә көч куйса да, чын ризык бирүче — Аллаһы.
• Иминлек һәм куркынычсызлык — Аллаһының иң зур нигъмәтләреннән берсе. Кеше аның кадерен белергә тиеш.
• Нигъмәтләрнең чын хуҗасы — Аллаһы, шуңа күрә һәр яхшылык өчен Аңа шөкер итәргә кирәк.
• Аллаһы үзенең хөрмәтле урыннарын һәм әһелләрен саклый, әгәр алар Аңа иман китереп, Аның хөкемнәрен үтәсәләр.