Surja El-Ma'un — Ajet 4

Kuptimet e fjalëve:

• "Vejl" (وَيْلٌ): Do të thotë shkatërrim, dënim i madh dhe vuajtje e rëndë.
• "Lil-musallin" (لِلْمُصَلِّينَ): Ata që falin namaz, pra njerëzit që e kryejnë faljen.

Tefsiri i Ajetit:

Pas përmendjes së atyre që e mohojnë Ditën e Gjykimit dhe i shtyjnë jetimët me ashpërsi, Zoti i Lartësuar përmend një kategori tjetër njerëzish që, megjithëse falin namaz, janë në rrezik të madh. Atyre u shpallet "vejl", pra shkatërrim dhe dënim i ashpër. Këta janë ata që falin namaz, por janë të pakujdesshëm ndaj tij – nuk e kryejnë atë në kohën e duhur, nuk i kushtojnë rëndësi kushteve dhe rregullave të tij, dhe nuk e falin atë ashtu siç duhet. Ata janë të zënë me gjëra të kota dhe e lënë namazin të dalë nga koha e tij, ose e falin atë pa përqendrim dhe pa respekt ndaj madhështisë së Zotit. Ky lloj pakujdesie i bën ata të meritojnë kërcënimin e rëndë, edhe pse e kryejnë formalisht faljen.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Namazi nuk është thjesht një ritual që kryhet me trup, por është një lidhje e sinqertë me Zotin që kërkon vëmendje dhe përkushtim të zemrës.
2. Pakujdesia ndaj namazit – si vonesa nga koha e tij ose kryerja pa përqendrim – është një mangësi serioze që e vë njeriun në rrezik të dënimit.
3. Islami na mëson se cilësia e adhurimit është më e rëndësishme se sasia e tij; një namaz i kryer mirë në kohën e vet me përulësi është më i vlefshëm se shumë namaze të kryera pa kujdes.
4. Ky ajet na nxit që ta ruajmë namazin tonë me kohë dhe ta falim me prani zemre, sepse kjo është shenja e besimit të vërtetë dhe rruga drejt shpëtimit.