Аль-Маун сүрәсе — Аять 4

Сүзләр мәгънәсе:

• вәйлүн — һәлакәт, каты ґәзаб, олугъ шефәкъсезлек.
• л-мүсәллин — намаз укучылар өчен.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә намаз укучыларның бер төркеменә каты ґәзаб һәм һәлакәт вәгъдә итә. Әмма монда һәр намаз укучы турында сүз бармый, ә билгеле бер сыйфатларга ия булган кешеләр турында. Алар — намазларыннан гафиль булучылар, ягъни намазларын тиешенчә үтәмиләр, аның вакытын сакламыйлар, рукугъ һәм сәҗдәләрен тулы итеп башкармыйлар, намазның мәгънәсенә төшенмиләр. Алар намазны күрсәтү өчен генә укыйлар, йә ашыгып, йә соңга калдырып башкаралар. Мондый кешеләр намазның рухыннан мәхрүм калалар, чөнки аларның йөрәкләре Аллаһыга түгел, ә башка нәрсәләргә бәйләнгән. Алар намазны үз вакытында укымыйлар, аны соңга калдыралар яки бөтенләй ташлыйлар. Бу сыйфатларга ия булган кешеләргә "вәйл" — ягъни җәһәннәмдә каты ґәзаб һәм хәсрәт вәгъдә ителә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Намазның тышкы кыяфәте генә түгел, ә эчке ихласы да мөһим; намазны ихлас күңелдән, хушугъ белән уку зарур.
• Намаз вакытын саклау — аның кабул булуының шарты; намазны соңга калдыру яки ашыктырып уку — зур гөнаһ.
• Кыямәт көнендә намаз укучыларның кайберләре ґәзабка тартылыр, чөнки алар намазны Аллаһы өчен түгел, ә кешеләргә күрсәтү өчен укыганнар.
• Бу аять безне намазга игътибарлы булырга, аны тиешенчә, вакытында һәм ихлас күңелдән башкарырга өнди.