Аль-Маун сүрәсе — Аять 3

Сүзләрнең мәгънәләре:

• يَحُضُّ — дәртләндерә, өндәп-өгетли, кызыктыра.
• طَعَامِ الْمِسْكِينِ — фәкыйрьгә, мохтаҗга ашарырга бирү.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә үзенең йортын ялганчы дип атаган кешеләрнең тагын бер начар сыйфатын бәян итә. Ул — үзе генә түгел, ә башка кешеләрне дә фәкыйрьләргә, мохтаҗларга ашарырга бирергә өндәми, дәртләндерми. Әгәр дә ул чыннан да Аллаһының йортын ялганчы дип санаучы булса, ул үзенең малыннан фәкыйрьләргә бирер иде, һәм башкаларны да моңа өндәр иде. Ләкин ул моның барысыннан да баш тарта — үзе дә бирми, башкаларны да бирергә чакырмый. Бу аның йөрәгенең катылыгын, мәрхәмәтсезлеген һәм Аллаһының бәндәләренә карата рәхимсезлеген күрсәтә. Ул фәкыйрьләрнең ачлыгын, мохтаҗлыгын сизми дә, аларның хәленә керми дә. Бу сыйфат аның диндәге ихлассызлыгын һәм йөрәгенең үлемен дәлилли.

Аятьтән алынган файдалар:

• Мөселман кешесе үзенең малыннан фәкыйрьләргә бирергә тиеш, һәм башкаларны да бу эшкә өндәргә, дәртләндерергә тиеш.
• Кешенең йөрәге мәрхәмәтле булса, ул фәкыйрьләрнең хәлен аңлый һәм аларга ярдәм итәргә тырыша.
• Башкаларны изге эшләргә өндәү — үзе дә бер изге гамәл, һәм ул кешенең иманының көчлелеген күрсәтә.
• Фәкыйрьләргә ярдәм итмәү һәм башкаларны да моңа чакырмау — кешенең йөрәге катылыгының һәм диннән ераклыгының билгесе.
• Ислам дине — мәрхәмәтлелек һәм ярдәмчеллек дине, ул бәндәләрне бер-берсенә ярдәм итәргә, мохтаҗларны кайгыртырга өнди.