Surat Hud — Ayat 1

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الر (Alif Lam Ra): Iki kalebu huruf-huruf muqaththa'ah (huruf kang dipotong), yaiku huruf-huruf ing wiwitan sawetara surat Al-Qur'an. Mung Allah kang ngerti teges sejatine, nanging sawetara ulama ngandharake yen iki minangka tandha kaunggulan lan keajaiban Al-Qur'an, lan kanggo narik kawigaten para pamiyarsa supaya nggatekake.
• أُحْكِمَتْ (uhkimat): Ditemtokake, diaturake kanthi kuwat lan rapi, ora ana cacat utawa kekurangan.
• فُصِّلَتْ (fushshilat): Dijlentrehake, dipecah-pecah lan diandharake kanthi cetha babagan isine.
• مِن لَّدُنْ (min ladun): Saka ngarsane, tegese saka sisi utawa saka ngarsane Allah.
• حَكِيمٍ (Hakim): Kang Maha Wicaksana, kang ngerti babagan kang paling becik lan paling bener.
• خَبِيرٍ (Khabir): Kang Maha Ngudaneni, kang ngerti sakabehe kahanan makhluk-e kanthi rinci.

2) Panjlentrehan ayat:

Ing wiwitan surat iki, Allah SWT ngandharake huruf "Alif Lam Ra". Huruf-huruf iki minangka tandha yen Al-Qur'an iku kitab kang gedhe lan mulya, lan dadi tantangan kanggo wong-wong kang ora percaya supaya nggawe kitab kang padha karo Al-Qur'an yen pancen dheweke bisa.

Al-Qur'an iki minangka kitab kang ayat-ayat-e wis diaturake kanthi sampurna, ora ana cacat, ora ana kekurangan, lan ora ana pertentangan antarane siji ayat karo ayat liyane. Susunan tembunge endah, tegese jero, lan kabeh isine cocog siji lan sijine.

Sawise diaturake kanthi kuwat, banjur dijlentrehake kanthi rinci babagan isine: ana bab halal lan haram, prentah lan larangan, janji ganjaran lan ancaman siksa, crita-crita umat kepungkur, lan liya-liyane. Kabeh iku diandharake kanthi cetha supaya gampang dimangerteni lan bisa ditindakake dening manungsa.

Kabeh iku asale saka ngarsane Allah kang Maha Wicaksana ing ngatur lan netepake syariat, sarta Maha Ngudaneni sakabehe kahanan para hamba-Ne lan apa kang paling becik kanggo dheweke. Mula, Al-Qur'an iki pancen kitab kang sampurna saka kabeh sisi, amarga kang nurunake yaiku Dzat kang Maha Sampurna.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku kitab kang sampurna, ora ana cacat lan ora ana pertentangan ing njeroné. Iki dadi bukti yen Al-Qur'an pancen saka Allah, dudu gaweyane manungsa.
• Kabeh isi Al-Qur'an wis dijlentrehake kanthi cetha, mula kita gampang mangerteni tuntunan urip saka kitab iki.
• Al-Qur'an diturunake dening Allah kang Maha Wicaksana lan Maha Ngudaneni, mula kabeh aturan lan tuntunane mesthi paling becik kanggo manungsa.
• Kita kudu tambah tresna lan kerep maca Al-Qur'an, amarga saben ayat-e ngandhut piwulang lan berkah kang gedhe.
• Sapa kang gelem nggatekake lan nglakoni isine Al-Qur'an, mesthi bakal nemu katentreman lan kabegjan ing donya lan akhirat.
• Al-Qur'an iku dadi pituduh urip kang paling bener, mula aja nganti kita nglirwakake lan luwih milih pituduh liyane kang durung mesthi bener.