Surah Hud — Talata 111

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• لَمَّا – dito ay nangangahulugang "talagang" o "tiyak na" (para sa pagbibigay-diin sa pangako).
• لَيُوَفِّيَنَّهُمْ – tiyak na ganap Niyang ibibigay at tutuparin sa kanila nang buo.
• خَبِيرٌ – Lubos na Nakaaalam sa mga nakatagong detalye at lihim ng lahat ng bagay.

Interpretasyon ng Talata:

Katotohanan, O Muhammad, na ang lahat ng mga pamayanang nabanggit sa mga naunang talata—na nag-iba-iba ang kanilang mga paniniwala at gawain, ang mga mananampalataya at ang mga hindi sumampalataya—ay tiyak na ganap na babayaran ng iyong Panginoon ang lahat ng kanilang mga ginawa sa Araw ng Pagbangon. Kung ang kanilang ginawa ay mabuti, sila ay gagantihan ng mabuti; at kung ito ay masama, sila ay gagantihan ng masama. Walang anumang gawain ang makaliligtas sa Kanya, maging ito man ay malaki o maliit, lihim o lantad. Katotohanan, ang iyong Panginoon ay Lubos na Nakaaalam sa lahat ng kanilang mga ginagawa, at walang anumang bagay sa kanilang mga pagkilos ang nakatatago sa Kanya. Ang talatang ito ay naglalaman ng matinding babala at pagbabanta sa mga mapagsamba sa diyus-diyosan at sa mga nagpapakasalungat sa katotohanan, upang sila ay magsisi at bumalik sa katuwiran bago pa man dumating ang araw na walang magiging pakinabang ang pagsisisi.

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang katarungan ng Allah ay ganap at sakdal—walang sinuman ang mailalagay sa kawalan, at bawat kaluluwa ay tatanggap ng nararapat sa kanyang ginawa.
2. Ang kaalaman ng Allah ay sumasaklaw sa lahat ng bagay, maging ang pinakamaliit na detalye ng ating mga gawain; ito ay nagtuturo sa atin na maging tapat at matapat sa lahat ng ating pagkilos, lihim man o hayag.
3. Ang pananampalataya sa Araw ng Paghuhukom at sa ganap na kabayaran ay nagbibigay sa mananampalataya ng pag-asa sa gantimpala ng kanyang mabubuting gawa, at nagtutulak sa kanya na patuloy na magsikap sa pagsunod sa Allah.
4. Ang talatang ito ay nagpapalakas ng takot sa puso ng mga nagkakasala at nag-aanyaya sa kanila na magsisi at bumalik sa Allah bago pa man dumating ang oras na hindi na maaaring bumalik.
5. Ang katiyakan na ang bawat gawa ay may katumbas na kabayaran ay nagpaparamdam sa mananampalataya ng kapanatagan ng loob, sapagkat ang kanyang Panginoon ay hindi nagpapabaya sa sinumang gumagawa ng kabutihan.