Surah Hud — Talata 110

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• الْكِتَابَ – Ang Aklat, na ang tinutukoy dito ay ang Torah na ipinagkaloob kay Propeta Moises (sumakanya nawa ang kapayapaan).
• فَاخْتُلِفَ فِيهِ – Nagkaroon ng pagkakaiba-iba ng pananaw hinggil dito; ang ilan ay naniwala at ang iba nama'y tumanggi.
• كَلِمَةٌ سَبَقَتْ – Isang salita o pasyang nauna nang itinakda ng Allah, na ang pagpaparusa ay ipinagpaliban hanggang sa Araw ng Paghuhukom.
• مُرِيبٍ – Nagdudulot ng pag-aalinlangan at pag-aalala sa puso.

Interpretasyon ng Talata:

Katotohanang ipinagkaloob Namin kay Moises ang Aklat (ang Torah), ngunit ang kanyang mga kababayan ay nagkaiba-iba hinggil dito—ang ilan ay sumampalataya rito at ang ilan ay tumanggi, tulad ng ginawa ng iyong mga kababayan, O Muhammad, sa Qur'an. Kung hindi lamang sa naunang pasya mula sa iyong Panginoon na hindi Niya minamadali ang kaparusahan sa Kanyang mga nilikha, kundi ipinagpapaliban ito hanggang sa Araw ng Paghuhukom dahil sa isang karunungan, tiyak na napagpasyahan na ang usapin sa pagitan nila sa mundong ito—ang mga tagatanggi ay mapipuksa at ang mga mananampalataya ay maliligtas. Tunay na ang mga hindi sumasampalataya, mula sa mga Hudyo at mga mapagsamba sa diyus-diyosan, ay nasa matinding pag-aalinlangan tungkol sa Qur'an na ito, isang pag-aalinlangan na nagpapabagabag sa kanilang mga puso at naghahatid sa kanila sa kaguluhan.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang mga propeta at kanilang mga aklat ay hindi kailanman naging malaya sa pagtutol at pagkakaiba-iba ng mga tao; ito ay isang pagsubok mula sa Allah upang makilala ang matatag sa pananampalataya mula sa mga nag-aalinlangan.
2. Ang pagkaantala ng kaparusahan ay isang malaking biyaya mula sa Allah, na nagbibigay ng pagkakataon sa mga makasalanan na magsisi at bumalik sa Kanya bago dumating ang takdang oras.
3. Ang pagkakaroon ng pag-aalinlangan sa puso ay isang sakit na nagpapalayo sa tao mula sa katotohanan; ang lunas nito ay ang pagbabalik-loob sa Qur'an at pagninilay-nilay sa mga talata nito nang may dalisay na puso.
4. Ang pagkakaisa ng mga mensahe ng mga propeta—mula kay Moises hanggang kay Muhammad (sumakanila nawa ang kapayapaan)—ay nagpapatunay na ang Islam ay ang relihiyon ng katotohanan na ipinahayag ng nag-iisang Diyos, at ang Qur'an ang huling gabay na nagtutuwid sa mga naunang aklat.