سورت هود — آیت 39

د کلمو معناګانې:

• يُخْزِيهِ: هغه رسوا کوي او ذلیله یې کوي.
• مُقِيم: تلپاتې، هغه عذاب چې نه ختمېږي او نه یې خلاصون وي.

تفسیر:

نوح علیه السلام خپل قوم ته وویل: ژر به تاسو پوه شئ چې څوک به هغه څوک وي چې هغه ته به په دنیا کې داسې عذاب راشي چې هغه به رسوا کوي او ذلیله به یې کړي — لکه د طوفان په وسیله غرقېدل — او په آخرت کې به پر هغه باندې تلپاتې عذاب نازل شي چې هیڅکله به نه ختمېږي او نه به ورڅخه خلاصون وي. دا خبره د هغه چا د ګواښ او وېرولو لپاره وه چې د نوح علیه السلام پر دعوت یې ملنډې وهلې او د ایمان راوړلو څخه یې انکار کاوه. په دې جمله کې نوح علیه السلام دوی ته وايي چې تاسو به ډېر ژر د خپل عمل پایله وګورئ، کله چې د الله تعالی عذاب راشي، نو معلومه به شي چې څوک په ریښتیا د الله له عذاب سره مخامخ کېږي او څوک له دې څخه په امان کې دی.

فايدې:

• دا آیت مومنانو ته تسلیت ورکوي چې د ظالمانو او ملنډو وهونکو په مقابل کې صبر وکړي، ځکه چې د الله تعالی عذاب به یقیناً راشي او حق به څرګند شي.
• په دې پوهېږو چې د الله تعالی سزا دوه ډوله ده: یوه په دنیا کې چې رسوايي او ذلت وي، او بله په آخرت کې چې تلپاتې وي. نو انسان باید له دواړو څخه ووېرېږي.
• دا آیت د حق د منلو په وخت کې د ځنډ او تکبر له خطر څخه خبرداری راکوي، ځکه چې د عذاب راتګ به یقیني وي او بیا به پښېماني ګټه نه لري.
• په دې کې د الله تعالی عدل او حکمت ښکاري، چې ظالمانو ته په دنیا کې هم سزا ورکوي او په آخرت کې هم د تلپاتې عذاب سره مخ کوي، ترڅو عدالت بشپړ شي.