سوره هود — آیه 39

معانی کلمات:

• یُخْزِیهِ: او را خوار و رسوا میکند.
• یَحِلُّ عَلَیْهِ: بر او فرود میآید و واقع میشود.
• عَذَابٌ مُّقِیمٌ: عذابِ ماندگار و همیشگی.

تفسیر آیه:

سپس حضرت نوح (علیهالسلام) به قوم خود فرمود: بهزودی خواهید دانست که چه کسی عذابی که او را خوار و رسوا میکند، در دنیا به سراغش میآید و عذابی جاودان و بیپایان در آخرت بر او فرود میآید. این سخن، هشداری جدی به آنان بود که عذاب الهی حتمی است و هیچکس نمیتواند از آن جلوگیری کند. عذاب دنیوی آنان غرق شدن در طوفان بود که مایهی ذلت و خواری آنان شد و عذاب اخروی آنان، عذابی است که هرگز از آنان جدا نمیشود و تا ابد در آن باقی خواهند ماند.

فواید و پیامهای آیه:

• سنت الهی بر این است که عذاب دنیوی برای ستمکاران، مقدمهای برای عذاب بزرگتر آخرت است و هیچ ظالمی از کیفر الهی در امان نیست.
• مؤمنان باید به وعدههای الهی اطمینان داشته باشند و بدانند که پیروزی نهایی از آنِ حق و اهل ایمان است، حتی اگر ظاهراً مدتی به تأخیر بیفتد.
• این آیه درس عبرتی است برای همهی انسانها که از سرکشی و تکبر در برابر دعوت پیامبران بپرهیزند و پیش از فرا رسیدن عذاب، بهسوی خدا بازگردند.
• ایمان به عذاب آخرت، انسان را به تقوا و پرهیز از گناه دعوت میکند و او را در برابر وسوسههای دنیوی مقاوم میسازد.