Sura Hud — Werset 39

Znaczenie słów:

• يُخْزِيهِ – okryje go hańbą i poniżeniem.
• مُقِيمٌ – trwały, nieustający, wieczny.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

W tym wersecie Prorok Hud (pokój z nim) zwraca się do swego ludu, który odrzucał jego wezwanie i szydził z zapowiedzi kary. Mówi im: „Wkrótce się dowiecie, gdy nadejdzie wyrok Boga, kto z nas spotka kara, która go poniży i okryje hańbą na tym świecie – a będzie to potop, który pochłonie niewiernych – i na kogo spadnie kara trwała, nieustająca, która nie ma końca, a będzie to kara Dnia Ostatecznego i wieczne męki w ogniu piekielnym”.

Werset ten jest ostrzeżeniem i wyzwaniem rzuconym tym, którzy drwili z obietnic i gróźb Bożych. Pokazuje, że prawda objawi się w sposób nieunikniony – albo w życiu doczesnym, kiedy to niewierni zobaczą spełnienie się zapowiedzi kary, albo w życiu ostatecznym, kiedy każdy otrzyma to, na co zasłużył. Kara doczesna jest jedynie przedsmakiem tego, co czeka w życiu wiecznym, a kara ostateczna jest wieczna i nieprzerwana.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Wiara w sprawiedliwość Bożą – nikt nie ujdzie przed karą za swoje czyny, a Bóg zawsze spełnia swoje obietnice i groźby.
2. Cierpliwość wyznawców prawdy – mimo drwin i szyderstw, człowiek wierzący trwa w swoim przekazie, ufając, że Bóg rozstrzygnie między nim a tymi, którzy go odrzucają.
3. Pouczenie o powadze konsekwencji – życie doczesne jest krótkie, ale kara lub nagroda w życiu ostatecznym jest wieczna; warto więc zastanowić się nad swoim postępowaniem, zanim będzie za późno.
4. Nadzieja dla sprawiedliwych – werset ten umacnia serca wierzących, że Bóg nie pozostawia ich bez pomocy i że prawda zawsze zwycięża, nawet jeśli wymaga to cierpliwości.