Сураи Худ Оят 39 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба зуди хоҳед донист, ки азоб бар ки расад ва…

Худ · 39/123

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Худ

فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيمٌ ۝٣٩

🔤 Transliteration

Fasawfa ta`lamoona mai yaateehi `azaabuny yaukhzeehi wa yahillu `alaihi `azaabum muqeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ба зуди хоҳед донист, ки азоб бар ки расад ва хораш созад ва азоби ҷовид бар кӣ фарояд!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душвор:

فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ — ба зудӣ хоҳед донист.
يُخْزِيهِ — ӯро хор мекунад, шарманда месозад.
يَحِلُّ عَلَيْهِ — бар ӯ фурӯд меояд.
عَذَابٌ مُّقِيمٌ — азоби доимӣ, ҳамон азобе, ки ҳеҷ гоҳ қатъ намешавад.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло ба қавми Нӯҳ (алайҳис-салом) хитоб карда мегӯяд: ба зудӣ хоҳед фаҳмид, ки кадоме аз шумо азоби дунёиро, ки ӯро расво ва хор мекунад, ба худ мебинад. Ин азоби дунёвӣ ҳамон тӯфон ва ғарқшавӣ дар об аст, ки ба сари инкоркунандагон меояд. Сипас дар охират низ азоби ҷовидонӣ ва доимӣ бар онҳо фурӯд меояд, ки ҳеҷ гоҳ тамом намешавад ва аз он наҷот ёфтан мумкин нест. Ин оят нишон медиҳад, ки оқибати инкор ва саркашӣ аз даъвати паёмбарон ҳамеша хорӣ ва азоб аст, хоҳ дар ин дунё ва хоҳ дар охират.

Фоидаҳо аз ин оят:

Инсон бояд аз саркашӣ ва инкор нисбат ба даъвати ҳақ бипарҳезад, зеро оқибати он хорӣ ва азоб аст.
Азоби дунё муваққатӣ аст, аммо азоби охират доимӣ ва ҷовидонӣ мебошад, пас бояд бештар аз он ҳазар кард.
Ояти карима моро ташвиқ мекунад, ки ба суханони паёмбарон гӯш диҳем ва пеш аз расидани азоб тавба кунем.
Ин оят собит мекунад, ки адлу инсофи Аллоҳ бар ҳақ аст ва ҳеҷ золиме аз ҷазои амали худ наҷот намеёбад.
Ва моро водор мекунад, ки ба неъматҳои Ислом ва Қуръон қаноат кунем ва шукргузор бошем, ки роҳи наҷотро ба мо нишон додааст.

📜 Оят 37-41 — Сураи Худ

37وَاصْنَعِ الْفُلْكَ بِأَعْيُنِنَا وَوَحْيِنَا وَلَا تُخَاطِبْنِي فِي الَّذِينَ ظَلَمُوا ۚ إِنَّهُم مُّغْرَقُونَ

Киштиро зери назар ва илҳоми Мо бисоз ва дар бораи ин ситамкорон бо Ман сухан магӯй, ки ҳама ғарқ шаванд.

38وَيَصْنَعُ الْفُلْكَ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَأٌ مِّن قَوْمِهِ سَخِرُوا مِنْهُ ۚ قَالَ إِن تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنكُمْ كَمَا تَسْخَرُونَ

Нӯҳ киштӣ месохт ва ҳар бор, ки бузургони қавмаш бар ӯ мегузаштанд, масхарааш мекарданд. Мегуфт: «Агар шумо моро масхара мекунед, ба зуди мо ҳам монанди шумо масхараатон хоҳем кард.

39فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن يَأْتِيهِ عَذَابٌ يُخْزِيهِ وَيَحِلُّ عَلَيْهِ عَذَابٌ مُّقِيمٌ

Ба зуди хоҳед донист, ки азоб бар ки расад ва хораш созад ва азоби ҷовид бар кӣ фарояд!»

40حَتَّىٰ إِذَا جَاءَ أَمْرُنَا وَفَارَ التَّنُّورُ قُلْنَا احْمِلْ فِيهَا مِن كُلٍّ زَوْجَيْنِ اثْنَيْنِ وَأَهْلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيْهِ الْقَوْلُ وَمَنْ آمَنَ ۚ وَمَا آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ

Чуи фармони Мо фаро омад ва танур ҷӯшид, гуфтем: «Аз ҳар нару мода дуто ва низ хонадони худро дар киштӣ биншон, — ғайри он касе, ки ҳукм дар борааш аз пеш содир шуда бошад — ва низ онҳоеро, ки ба ту имон овардаанд. Ва ҷуз андаке ба ӯ имон наёварда буданд».

41۞ وَقَالَ ارْكَبُوا فِيهَا بِسْمِ اللَّهِ مَجْرَاهَا وَمُرْسَاهَا ۚ إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ

Гуфт: «Бар он савор шавед, ки ба номи Худо ба рох афтад ва ба номи Худо биистад. Зеро Парвардигори ман бахшояндаву меҳрубон аст!

← Оят 38 📖 Худ Оят 40 →

ХудФеҳристи Қуръон

123Оят

MeccanRevelation

39Оят

Тарҷума — Худ 39

Сураи Худ Оят 39 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба зуди хоҳед донист, ки азоб бар ки расад ва…

Сураи Оят 39/123 — Сураи Худ هود (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Худ Гӯш кун, Сураи Худ Тарҷума, Сураи Худ mp3, Сураи Худ pdf. Оят 37–41. Ба Тоҷикӣ: Русский.