Худ сүрәсе — Аять 43

Сүзләрнең мәгънәләре:

• سَآوِي — мин сыенырмын, таянырмын.
• يَعْصِمُنِي — мине саклар, миңа карата пәрдә булыр.
• لَا عَاصِمَ — саклаучы юк, коткаручы юк.
• أَمْرِ اللَّهِ — Аллаһның әмере, ягъни Аның ґәзабы һәм хөкеме.
• حَالَ — бүлеп куйды, арага керде.
• الْمُغْرَقِينَ — суга батканнар.

Аять тәфсире:

Нух ґәләйһиссәләм үз улын көймәгә утырырга чакыргач, ул атасына: «Мин биек тауга сыенырмын, ул мине судан саклар, су басудан коткарыр», — диде. Ул үзенең акылына таянып, тауның бөеклеге аны коткарыр дип уйлады. Ләкин Нух ґәләйһиссәләм аңа: «Бүген Аллаһның ґәзабыннан саклаучы юк. Аның әмере килгәч, һичкем аны кире кайтара алмый. Мәгәр Аллаһ үзе рәхмәт кылган кешеләр генә коткарылачак», — дип җавап бирде. Нух аның иман китереп, көймәгә утыруын теләде, ләкин ул баш тартты. Шул вакыт дулкыннар арага кереп, аларны аерды, һәм Нухның улы суга батып һәлак булучылардан булды. Бу — көферлек һәм тәкәбберлек өчен Аллаһның ґәзабы иде.

Аятьтән алынган фаидаләр:

• Аллаһның ґәзабы килгәндә, бернәрсә дә, хәтта таулар кебек куәтле нәрсәләр дә, коткара алмый. Коткаручы берүзе генә — Аллаһ.
• Кеше үз акылына, көченә яки дөньяви чараларга гына таянып, Аллаһның әмереннән котылып була дип уйламасын. Чын иминлек — Аллаһка тәүбә итеп, Аның әмеренә буйсынуда.
• Ата-ананың балаларына карата мәрхәмәте зур булса да, имансызлыкта үҗәтләнгән кешегә аларның киңәшләре дә файда бирми. Димәк, һәркем үз иманы өчен үзе җавап бирәчәк.
• Нух ґәләйһиссәләмнең улына карата мәхәббәте һәм аны коткару теләге — ата-ананың балаларына шәфкатен күрсәтә. Ләкин Аллаһның хөкеме гадел, һәм ул һәркемгә үз гамәленә карап җаза яки әҗер бирә.
• Бу вакыйга кешене Аллаһның кодрәте алдында тыйнак булырга, Аның рәхмәтенә өмет итеп, ґәзабыннан куркып яшәргә өйрәтә.