Худ сүрәсе — Аять 44

Сүзләрнең мәгънәләре:

• «Иблагый» – йоту, эчү (җиргә суны эчү кушыла).
• «Акълигый» – туктау, яңгырны туктату.
• «Гыйда» – кимеде, кипте (су кимеде).
• «Кудыййа әл-әмр» – эш тәмамланды, хөкем үтәлде (Нух кавеменең һәлакәте тәмамланды).
• «Әл-Җүдий» – тау исеме (Мосул янындагы Җүди тавы).
• «Бугъдан» – ераклык, һәлакәт (рәхмәттән ераклык).

Аять тәфсире:

Туфан тәмамлангач, Аллаһ Җиргә әмер бирде: «И Җир, үзеңнән чыккан суны йот!» – дип. Күккә исә: «Яңгырны туктат, яудырма!» – дип әйтелде. Шулай итеп, Җир астыннан чыккан сулар кире йотылды, күктән яуган яңгыр туктатылды. Су кимеде, кипте, һәм Нух кавеменең һәлакәте турындагы Аллаһ хөкеме үтәлде. Нух көймәсе Җүди тавына утырды, ягъни анда туктап калды. Шуннан соң Аллаһ тарафыннан әйтелде: «Залимнәргә – Аллаһ чикләрен үтеп, Аңа ышанмаучыларга һәлакәт һәм рәхмәттән ераклык булсын!» – дип. Бу – Нух кавеменең дөньяда һәлакәткә дучар ителүе, ә ахирәттә аларны җәһәннәм уты көтүе турында кисәтү иде.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Аллаһның кодрәте чиксез: Ул теләгән вакытта туфанны туктата, суны киптерә, көймәне имин урынга утырта. Бу – Аллаһның һәр эшкә кадир икәнен күрсәтә.
2. Залимнәрнең ахыры һәрвакыт һәлакәт: Нух кавеме кебек, хакны инкяр итүчеләр Аллаһ ґәзабыннан котыла алмыйлар. Бу – безнең өчен зур гыйбрәт.
3. Аллаһ үз әмерләрендә төгәл: Җиргә «йот», күккә «туктат» дию – Аның һәр нәрсәгә идарә итүен күрсәтә. Без дә тормышыбызны Аллаһ ихтыярына тапшырырга тиешбез.
4. Нух пәйгамбәрнең көймәсе – Аллаһка ышанучыларның коткарылачагына дәлил. Бу безне Аллаһка ышанырга һәм Аның рәхмәтенә өметләнергә өйрәтә.
5. Бу вакыйга – Аллаһның вәгъдәсе хак, ә ґәзабы да хак икәнен искә төшерә. Кеше гөнаһлардан читләшеп, тәүбә итәргә ашыгырга тиеш.