Sure Hûd — Ayet 43

Kelime Anlamları:

• Sâvî: Sığınacağım, gideceğim, ulaşacağım.
• Ya'sımünî: Beni korur, engeller.
• Âsım: Koruyucu, engelleyici.
• Hâle: Perde oldu, araya girdi, engel oldu.
• Mevc: Dalga.
• Muğrakîn: Boğulanlar, suda boğularak helak olanlar.

Tefsir:

Hz. Nuh'un oğlu, babasının davetini ve uyarısını dinlememiş, kibir ve gaflet içinde kendi aklına güvenerek şöyle demişti: "Ben, suyun bana ulaşamayacağı yüksek bir dağa sığınacağım; o dağ beni sudan korur, boğulmaktan kurtarır." O, Allah'ın azabının önüne hiçbir dağın, hiçbir kalenin, hiçbir gücün geçemeyeceğini unutmuştu. O, sadece maddi bir kurtuluş yolu arıyordu; oysa asıl kurtuluş, Allah'ın rahmetine sığınmaktı.

Bunun üzerine Hz. Nuh, şefkatli bir baba ve merhametli bir peygamber olarak oğluna şöyle seslendi: "Bugün Allah'ın emri geldiğinde, O'nun azabından ve hükmünden seni koruyacak hiçbir güç, hiçbir sığınak yoktur. Ancak Allah'ın rahmet ettiği kimseler kurtulur. Ey oğlum! Gel, iman et, bu rahmete sığın ve bizimle birlikte gemiye bin!" Fakat oğlu bu çağrıya kulak asmadı.

İşte tam o anda, azgın dalgalar yükseldi ve baba ile oğlun arasına girdi. O engin ve kudretli dalgalar, Hz. Nuh'un oğlunu yuttu ve o, kâfirlerin sonu olan boğulanlardan oldu. Bu, Allah'ın emri gelince hiçbir maddi gücün, hiçbir akıl ve planın fayda vermeyeceğinin en büyük ibretidir.

Bu kıssadan alacağımız büyük dersler vardır: Ey insan! Sakın aklına, malına, makamına, hatta aile bağlarına güvenerek Allah'ın emrinden uzaklaşma! Kurtuluş ancak Allah'ın rahmetine sığınmakla, O'na iman etmekle ve O'nun emrine teslim olmakla mümkündür. Peygamberin oğlu bile olsan, iman etmedikçe hiçbir yakınlık seni kurtaramaz. Öyleyse bugün, bu fırsat varken gemiye bin; yani Allah'ın dinine, Resulü'nün davetine sarıl. Zira o gemi, bugün de kurtuluş vesilesidir. Allah'ın rahmetinden ümidini kesme; ama O'nun azabından da gafil olma.