Худ сүрәсе — Аять 54

Сүзләрнең мәгънәләре:

• اعْتَرَاكَ — сиңа иреште, сине эләктерде.
• بِسُوءٍ — начарлык, аңгыраю, диваналык белән.
• أُشْهِدُ اللَّهَ — Аллаһны шаһит итәм.
• بَرِيءٌ — азат, чиста, ерак.

Аять тәфсире:

Әд кавеме Һуд пәйгамбәргә әйтте: «Без синең турында бер генә нәрсә әйтә алабыз: безнең алларыбызның кайберләре сиңа начарлык ирештереп, сине дивана иткән. Син безнең алларыбызны сүгеп, аларга табынудан тыя башлагач, алар сине җәзалады». Алар Һудның сүзләрен аңлы рәвештә әйтүен инкяр итеп, аны юләргә санадылар.

Шунда Һуд пәйгамбәр аларга ныклы иман һәм батырлык белән җавап бирде: «Мин Аллаһны шаһит итәм, ә сез дә шаһит булыгыз: мин сезнең Аллаһтан башка табынган нәрсәләрегездән тулысынча азатмын, аларга бәйле түгелмен. Мин аларны танымам һәм алардан курыкмыйм». Ул үзенең пакълыгын һәм ышанычын белдерде, аларның ялган гаепләүләрен кире какты.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Иман ныклыгы — Һуд пәйгамбәрнең үзенең хаклыгына ышануы аңа куркусызлык бирде. Ул ялгыз калса да, Аллаһка таянып, хакны сөйләүдән туктамады. Без дә хак юлда булсак, беркемнән дә курыкмаска тиешбез.
2. Шirkтән азатлык — Пәйгамбәрнең «мин сезнең ширк иткән нәрсәләрегездән азатмын» дигән сүзе — мөселманның мәҗүсилектән, потларга табынудан һәм Аллаһтан башкага ышанып, куркудан тулысынча чиста булуы кирәклеген күрсәтә.
3. Аллаһка таянуның бәрәкәте — Кеше Аллаһка ышанып, Аңа тапшырса, Аллаһ аны дошманнарның явызлыгыннан саклый. Һудны потларның зарарыннан Аллаһ саклады, чөнки ул Аңа гына тәвәккәл итте.
4. Дәгъвәттә сабырлык — Хакны сөйләүче кеше ялган гаепләүләргә, мәсхәрәгә дучар булырга мөмкин. Ләкин бу очракта кире какмаска, ә ныклык белән үз сүзендә торырга кирәк.